Mucorales
| Mucorales | |||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
 Mucor mucedo |
|||||||||
| Taxonomische indeling | |||||||||
|
|||||||||
| orde | |||||||||
| Mucorales Fr. (1832) |
|||||||||
|
|||||||||
De Mucorales vormen een orde van lagere schimmels (Zygomycota). De mucorales worden gekenmerkt door een grote diversiteit en hebben een weinig vertakt mycelium. Ze hebben geen gespecialiseerd voedingspatroon, waardoor ze kunnen leven van verschillende substraten. Informeel worden de soorten uit deze orde ook wel broodschimmels genoemd.
De meeste soorten uit deze orde leven saprofytisch op rottend hout, op de bodem, op mest of op oude vruchtlichamen van hogere zwammen. Andere Mucorales soorten zijn zwakke parasieten op andere zwammen, op dieren of op mensen (waarbij ze dan infecties veroorzaken). De ongeslachtelijke voortplanting vindt meestal plaats via sporangiosporen. Er zijn ongeveer 360 soorten.
Inhoud |
[bewerken] Voortplanting
[bewerken] Aseksuele voortplanting
Bij het kiemingsproces ontstaan uit de aseksuele sporen gespecialiseerde kiembuizen. Na vorming van een voldoende hoeveelheid mycelium worden er sporokysten gevormd. Hierin treedt een klievingsproces op dat leidt tot een massale sporenproductie (tot 100000 sporen per kyste). Het orgaan dat de sporokysten vormt reageert op invloeden vanuit de omgeving: door naar het licht te groeien (positief fototropisme), weg van de zwaartekracht (negatief geotropisme) en weg van water (negatief hydrotropisme) kunnen de sporen maximaal verspreid worden.
De vorm en de schikking van de sporokysten op de hyfen is een belangrijk kenmerk voor de determinatie. Soms worden er ook chlamydosporen gevormd. Dit zijn dikwandige sporen binnenin hyfen.
[bewerken] Seksuele voorplanting
Twee naast elkaar liggende mycelia vormen luchthyfen of zygoforen. Deze luchthyfen groeien naar elkaar toe (positief autotropisme). Wanneer deze luchthyfen van de nabuurmycelia elkaar raken, gaan de wanden fuseren met vorming van 2 meerkernige progametokysten (pro = voor, gametokysten = kysten die geslachtscellen vormen). Na de vorming van de progametokysten wordt de celinhoud ervan afgesloten van de rest van de mycelia door middel van de vorming van een septe. Na afzondering van de celkernen van de progametokysten verdwijnt de wand tussen de 2 kysten waardoor een geslachtsrijpe zygospore ontstaat. In deze zygospore die het genetisch materiaal van beide oorspronkelijke mycelia bevat, paren de kernen van beide mycelia met elkaar. Tenslotte zullen de gepaarde celkernen fuseren, gevolgd door de meiotische kerndelingen.
Bij de Mucorales zijn er heterothallische (een mycelium kan niet met zichzelf paren) en homothallische (een mycelium kan met zichzelf paren) soorten .
[bewerken] Taxonomische indeling
De taxonomische indeling van de Mucorales is volgens de Index Fungorum (op 15-9-2008) [1] als volgt:
Orde: Mucorales
- Familie: Choanephoraceae
- Familie: Cunninghamellaceae
- Familie: Mucoraceae
- Familie: Mycotyphaceae
- Familie: Phycomycetaceae
- Familie: Pilobolaceae
- Familie: Radiomycetaceae
- Familie: Syncephalastraceae
- Familie: Umbelopsidaceae
- Familie: Incartae sedis
- Geslacht: Herpocladiella
- Geslacht: Herpocladium
[bewerken] Referenties
Referenties
|
