Mundell-Fleming-model

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Het Mundell-Fleming model (ook wel bekend als het IS-LM-BoP model) is een economische model dat onafhankelijk van elkaar is geconstrueerd door de Canadese econoom Robert Mundell en de Britse econoom Marcus Fleming.[1][2] Het model is een uitbreiding van het IS-LM-model. Terwijl het traditionele IS-LM-model een autarkische of gesloten economie tot onderwerp heeft, beschrijft het Mundell-Fleming-model een open economie.

Het Mundell-Fleming-model portretteert in een economie de korte termijn relaties tussen de nominale wisselkoers-, de rentevoet en de output (in tegenstelling tot het IS-LM-model in een gesloten economie, dat zich alleen op de relatie tussen de rentevoet en de output richt). Het Mundell-Fleming-model wordt gebruikt om te betogen dat een economie niet tegelijkertijd een vaste wisselkoers, een vrij kapitaalverkeer, en een onafhankelijke monetaire politiek kan handhaven. Dit principe wordt vaak aangeduid als de "onmogelijke drie-eenheid," de "onheilige drie-eenheid", "onverzoenlijke drie-eenheid", "inconsistente drie-eenheid" of het "Mundell-Fleming-trilemma."

Voetnoten[bewerken]

  1. Mundell, Robert A. (1963). Capital mobility and stabilization policy under fixed and flexible exchange rates. Canadian Journal of Economic and Political Science 29 (4): 475–485 . Herdrukt in Mundell, Robert A., International Economics, Macmillan, New York, 1968
  2. Fleming, J. Marcus (1962). Domestic financial policies under fixed and floating exchange rates. IMF Staff Papers 9: 369–379 . Herdrukt in , International Finance, Penguin Books, New York, 1969