Muntteken

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Het rechter teken is sinds 1815 het muntteken van het munthuis van Utrecht. Sinds 1830 staat dit teken op alle in Utrecht geslagen munten.

Een muntteken (Engels: mintmark, Frans: différent d'atelier, Duits: Beizeichen) is het teken (merk, afzender) dat door het munthuis wordt afgegeven op de munt.

Nederlandse munten kregen voor het eerst een muntteken in 1795, het zogenaamde burchtje.

Vanaf 1796 kregen de in Enkhuizen en Utrecht geslagen munten respectievelijk een ster en het wapen van Utrecht als muntteken.

Toen vanaf 1816 een muntteken verplicht werd kwam op de in Brussel geslagen munten een B te staan en op de in Utrecht geslagen munten een mercuriusstaf (caduceus).

In de periode 1940-1945, gedurende de Duitse bezetting, droegen de zinken munten die toen in Nederland geslagen zijn wel een muntteken, maar niet het muntmeesterteken. Bij alle munten staat het muntteken rechts onder het vaandel met daarin Nederland geschreven.

In de Verenigde Staten werd tijdens de Tweede Wereldoorlog door de Nederlandse regering een voorraad munten geslagen met het doel deze na de bevrijding snel in omloop te kunnen brengen. Op deze munten stond geen Nederlands muntteken, maar een letter D, P of S, voor respectievelijk Denver, Philadelphia en San Francisco welke aangeeft waar de munt geslagen is.

Zie ook[bewerken]

Externe link[bewerken]