Musée du Luxembourg

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Het Musée du Luxembourg is een museum in Parijs. Het was het eerste Europese museum waar voor het eerst in het openbaar kunst werd tentoongesteld, en het eerste museum voor eigentijdse kunst.

Ingang van het Musée du Luxembourg aan de rue de Vaugirard

1615-1780[bewerken]

In 1615 laat Maria de' Medici in Parijs een paleis bouwen, het Palais du Luxembourg, ontworpen door de architect Salomon de Brosse. Tot het paleis horen twee vleugels, een oost- en een westvleugel, waarvan één wordt gebruikt voor het tentoonstellen van vierentwintig doeken van Rubens. Deze vierentwintig doeken werden geschilderd tussen 1621 en 1625 en geven de levensgeschiedenis van de koningin weer.

Het Musée du Luxembourg werd opgericht in 1750, het was het eerste museum in Europa waar eigentijdse kunstwerken werden tentoongesteld. In 1750 werd in de oostvleugel van het Palais du Luxembourg in Parijs een tentoonstelling ingericht. De tentoonstelling bestond uit circa negentig tot honderd doeken afkomstig uit de totale verzameling van ongeveer achttienhonderd werken in het bezit van de Franse koning, toentertijd Lodewijk XV. Dat de galerie voor publiek werd opengesteld was mede te danken aan Le Normant de Tournehem, directeur van de gebouwen van de koning. Onder de tentoongestelde werken uit het bezit van de koning waren de Heilige Familie van Leonardo da Vinci, de Madonna del Coniglio door Titiaan, werken van Rafaël , Veronese, Rembrandt, Poussin en Van Dyck. De graaf van Provence, de latere Lodewijk XVIII sloot de galerie in 1780. De tentoongestelde kunstwerken, waaronder ook de doeken van Rubens werden daarop verhuisd naar het Louvre.

1803–1815[bewerken]

De galerie werd opnieuw opengesteld op 26 juni 1803 op initiatief van Joseph-Marie Vien, schilder en senator. In 1802 kreeg hij van de Franse senaat geld voor het aankopen van een serie doeken van Jacob Jordaens voor het plafond van de oostvleugel van het Palais du Luxembourg. De doeken van Rubens die naar het Louvre waren verhuisd werden teruggehaald en aangevuld met werken van Nicolas Poussin, Simon Vouet, Jacques Louis David en een serie schilderijen van de Heilige Bruno door Eustache Le Sueur. Het museum wordt vervolgens telkens uitgebreid met enkele zalen in de oostvleugel. Tijdens de Napoleontische oorlogen waren door de Franse leger een groot aantal werken buitgemaakt. Deze werden door Frankrijk na 1815 teruggegeven aan hun oorspronkelijke bezitters. Hierdoor ontstond een leegte in de verzameling van het Louvre die deels opgevuld werd door schilderijen uit de collectie van het Palais du Luxembourg te halen. Opnieuw verhuisden de doeken van Rubens naar het Louvre.

1818-heden[bewerken]

Vanaf 1818 worden ook doeken van eigentijdse kunstenaars zoals David, Gros, Girodet, Ingres, Delacroix tentoongesteld. Tussen 1884 en 1886 laat de senaat het gebouw oprichten waarin het huidige museum is gevestigde. Doeken van moderne schilders, zoals Picasso, Pissaro, Bonnard en Degas vinden hun weg naar het Musée du Luxembourg. In 1937 worden de doeken van moderne schilders verhuisd naar het museum voor moderne kunst.

Vanaf 1937 wordt het museum ingericht als museum voor regionale kunst. Vanaf 2003 is de Franse senaat verantwoordelijk voor de inrichting en programmering van het museum. Het wordt nu voornamelijk gebruikt voor tijdelijke tentoonstellingen van zowel klassieke als moderne kunstenaars. Het Musée du Luxembourg wordt tegenwoordig jaarlijks door ongeveer een half miljoen mensen bezocht.

Tot de laatste tentoonstellingen behoorden Titien, Le Pouvoir en Face; René Lalique, bijoux d'exception; Arcimboldo; Vlaminck, un instinct fauve; De Miro à Warhol en La collection Berardo à Paris.

Adres[bewerken]

Jardin du Luxembourg

Het museum is gevestigd aan de rue de Vaugirard nummer 19 in Parijs. De beroemde Jardin du Luxembourg behoorde oorspronkelijk tot het paleis.

Externe links[bewerken]

officiële website van het Musée du Luxembourg