Museo Thyssen-Bornemisza

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Het gebouw waarin het museum is gevestigd
Een schilderij van Venetië door Canaletto

Het Museo Thyssen-Bornemisza is een Madrileens museum, dat oorspronkelijk een privékunstcollectie bevatte. De basis van de kunstcollectie werd gelegd door Heinrich Thyssen-Bornemisza (1875-1947). Diens zoon Hans Heinrich Thyssen-Bornemisza (1921-2002) bouwde de collectie verder uit.

Het familievermogen van Thyssen was afkomstig van grootvader August Thyssen (1842-1926). Hij was de oprichter van de ijzer- en staalfabriek Thyssen. De fabriek groeide uit tot de multinational TBG (Thyssen-Bornemisza Group). Het bedrijf heeft een miljardenomzet in sectoren als haven en transport, landbouwmachines en informatietechnologie.

De collectie groeide uit tot de grootste privéverzameling ter wereld, naast die van de koningin van Engeland. Zij was jarenlang gevestigd in Lugano in Zwitserland. Na zes jaar onderhandelen verkocht Hans Heinrich Thyssen-Bornemisza een belangrijk deel van zijn kunstverzameling aan de Spaanse staat voor de ‘vriendenprijs’ van 250 miljoen euro.

Tijdens de verkoop van een belangrijk deel van de kunstverzameling laaide het conflict op tussen Hans Heinrich Thyssen-Bornemisza en zijn oudste zoon Georg over de verdeling van de bezittingen. De kwestie sleepte jaren voort. Hans Heinrich heeft in februari 2002 nog mogen meemaken dat de juridische strijd in zijn voordeel werd beslecht.

Collectie [bewerken]

De verzameling bestaat onder meer uit werken van Lucas Cranach de Oude, Albrecht Dürer, Fra Angelico, Goya, Piero della Francesca, Hans Holbein de Jonge, Jan van Eyck, Rembrandt en Pieter Saenredam.

Vooral sinds de jaren zestig van de twintigste eeuw wordt de collectie uitgebouwd met toppers van de moderne kunst uit de 19e en 20e eeuw:

en vooral Duitse expressionisten.

Ook de impressionistische en Postimpressionistisch werken van Claude Monet, Auguste Renoir en Vincent van Gogh zijn vertegenwoordigd in het museum.