Museum voor Schone Kunsten (Dijon)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Musée des beaux-arts de Dijon
Het hertogelijk paleis
Het hertogelijk paleis
Opgericht 1787
Locatie Paleis van de hertogen van Bourgondië, BP 1510, 21033 Dijon
Coördinaten 47° 19′ NB, 5° 3′ OL
Oppervlakte 3788 m²
Type Kunstmuseum
Thema Oud-Egyptische kunst, Beeldhouwkunst, Kunstobjecten, Schilderijen, Grafische kunst
Overig
Monumentstatus Nationaal monument
Aantal bezoekers 154127 (2010)
Website mba.dijon.fr
Portaal  Portaalicoon   Kunst & Cultuur

Het Museum voor Schone Kunsten van Dijon is één van de grootste musea van Frankrijk, gevestigd in het vroegere Paleis van de hertogen van Bourgondië, in het centrum van de stad.[1]

De collecties[bewerken]

Egyptische antiquiteiten[bewerken]

Portret van man met baard, schilderij op hout, 3e eeuw na Chr.

Het museum bezit ongeveer 1000 werken, waarvan er 340 tentoongesteld zijn. Ze houden alle verband met begrafenisrituelen. Het meest waardevol zijn de doodsmaskers uit de Romeinse periode en de 11 zogenaamde Fayum-portretten.

De Kapittelzaal[bewerken]

De Kapittelzaal herbergt de resten van de Heilige Kapel[2] en van de Orde van het Gulden Vlies, ingesteld door Philips de Goede in 1430.

De erfenis van de Bourgondische staat[bewerken]

Het museum bezit ook een belangrijke collectie Primitieven, Vlaamse- la Nativité van Robert Campin -, Zwitserse en Duitse - L’Empereur Auguste et la Sibylle in Tibur van Konrad Witz -, en Italiaanse - de Triptiek van Ambrogio Lorenzetti. De collecties van het museum getuigen ook van de belangrijkheid van lokale kunstenaars en hun productie: de architect en houtbewerker Hugues Sambin (1520-1601) tijdens de Renaissance, de schilders Jean Tassel en Philippe Quantin (1600?-1636) en de beeldhouwer van de barok Jean Dubois in de 17e eeuw, de leden van de École de Dessin (Tekenschool) van Dijon - Naigeon, Gagneraux, Pierre-Paul Prud'hon rond de eeuwwisseling 18e - 19e eeuw, de beeldhouwers Emmanuel Frémiet 1824-1910) en François Rude (1784-1865) en de beroemde dierenbeeldhouwer François Pompon eind 19e - begin 20e eeuw.

De schilderkunst tijdens de Renaissance (18e eeuw)[bewerken]

Lorenzo Lotto, Titiaan et Veronese vertegenwoordigen de Italiaanse Renaissance, la Dame à sa toilette het raffinement van de École de Fontainebleau. Buitenlandse scholen van de 17e eeuw met bij voorbeeld de Fluwelen Brueghel, Peter Paul Rubens, Guido Reni hangen naast de werken uit Parijs, waar ook aan het koninklijke hof schilders actief waren, Philippe de Champaigne, Eustache Le Sueur of Charles Le Brun, terwijl het doek Het uitblazen van de lamp van Georges de la Tour de invloed laat zien van het caravaggisme in het oosten van Frankrijk. In het contemporaine decor van de salon Gaulin, met zijn lambriseringen, illustreren de doeken de grote variëteit in stijlen: historische stukken (met Charles André van Loo, Gaspare Diziani, Pompeo Batoni, Giambattista Tiepolo), portretten (Jean-Marc Nattier, Jean-Baptiste Greuze), genrestukken (Colson), landschappen (Hubert Robert, Georges Lallemant, Francesco Guardi) en stillevens (Jean-Baptiste Oudry).

Kunst van de 19e eeuw[bewerken]

Naast een belangrijke verzameling beelden uit de 19e eeuw moeten de schilderijen genoemd worden van de romantici (Théodore Géricault, Prud’hon, Richard Parkes Bonington, Eugène Delacroix), Honoré Daumier, de realisten (Gustave Courbet), de officiële artiesten (Bouguereau, James Tissot) en de onafhankelijken (Claude Monet, Édouard Manet, Alfred Sisley, Camille Pissarro, Henri-Edmond Cross) en de symbolist (Odilon Redon).

De moderne kunst[bewerken]

De sectie moderne kunst omvat onder andere doeken van cubisten (Georges Braque, Juan Gris), expressionisten (Rouault), en werken van de School van Parijs van de jaren 1950 - 1970 (Charles Lapicque, Jean Le Moal, Vieira da Silva, Nicolas de Staël, Jean Messagier, Étienne Hajdu, Véra Pagava, Alfred Manessier). Jean Manessier is met dertig werken zeer goed vertegenwoordigd.

De grootste verzameling beelden van de beroemde beeldhouwer François Pompon is hier te vinden.

De grafische kunst[bewerken]

Deze afdeling bezit niet minder dan 10500 tekeningen en 60000 gravures, waardoor het één van de rijkste musea van Frankrijk is op dit gebied. Genoemd moet worden het werk van Nicolas Poussin, Antoine Watteau, Jean-Baptiste Greuze, Annibale Carrache, Le Guerchin, Rosalba Carriera, Théodore Géricault, Eugène Delacroix, Honoré Daumier, Jean-François Millet, Théodore Rousseau, Henri-Edmond Cross, Amedeo Modigliani, Jacques Villon, Nicolas de Staël...

Belangrijke werken[bewerken]

Een voortgangsexpositie maakt het de bezoekers van het museum mogelijk inzicht te krijgen van de invloed van beslissingen die de kunstenaar neemt naar mate zijn werk vordert.

Bibliografie[bewerken]

  • Sophie Jugie et Emmanuel Starcky. L'art des collections, bicentenaire du musée des beaux-arts de Dijon. Musée des beaux-arts de Dijon, 2000. 431 pag.ISBN 2911404629.
  • Sophie Jugie, Françoise Baron et Benoît Lafay. Les tombeaux des ducs de Bourgogne: Création, destruction, restauration. Somogy, 2009. 231 pag. ISBN 2757202944.
  • Pierre Quarré et Monique Geiger. Musée des Beaux-Arts de Dijon, Catalogues des peintures françaises. Musée des beaux-arts de Dijon, 1960.

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Dit artikel is een bewerkte vertaling van het artikel "Musée des beaux-arts de Dijon" in de Franstalige Wikipedia.
  2. De Heilige Kapel werd aan het eind van de 12e eeuw gebouwd op wens van hertog Hugo III van Bourgondië. Tijdens de Franse Revolutie werd de kapel geplunderd en spoedig daarna afgebroken. Hij stond op de plaats van de huidige oostelijke vleugel van het museum.
  3. http://mba.dijon.fr/data/pdf/tombeaux.pdf
  4. http://mba.dijon.fr/data/pdf/nativite.pdf
  5. http://www.musee-orsay.fr/fr/collections/catalogue-des-oeuvres/notice.html?no_cache=1&nnumid=15496