Mutiny on the Bounty (1962)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Mutiny on the Bounty
Muiterij op de Bounty
Regie Lewis Milestone
Producent Aaron Rosenberg
Scenario Charles Lederer
Hoofdrollen Marlon Brando
Trevor Howard
Richard Harris
Tarita Teriipia
Muziek Bronislau Kaper
Cinematografie Robert Surtees
Distributie MGM
Première 8 november 1962
Genre Avontuur
Speelduur 178 minuten
Taal Engels
Frans
Land Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Budget $ 19.000.000
(en) IMDb-profiel
MovieMeter-profiel
Portaal  Portaalicoon   Film

Mutiny on the Bounty is een film uit 1962 van regisseur Lewis Milestone. De hoofdrollen worden vertolkt door Marlon Brando, Trevor Howard en Richard Harris. De film is een remake van Mutiny on the Bounty (1935) met onder anderen Clark Gable en Charles Laughton. Verder baseerde de film zich op de gelijknamige roman van schrijvers Charles Nordhoff en James Norman Hall.

De film werd genomineerd voor zeven Academy Awards en drie Golden Globes.

Het verhaal van de film is gebaseerd op waargebeurde feiten.

Verhaal[bewerken]

Leeswaarschuwing: Onderstaande tekst bevat details over de inhoud en/of de afloop van het verhaal.
Een schilderij van Jules Verne over de muiterij op het schip "Bounty".

In 1787 vaart het schip "Bounty" van Engeland naar Tahiti. William Bligh is de kapitein van het schip en hij wil dat iedereen zich aan zijn strenge regels houdt. Bligh moet in Tahiti broodbomen gaan halen en vervoeren naar Jamaica, waar de broodbomen zullen dienen als goedkoop voedsel voor de slaven.

De tocht naar Tahiti is zwaar en onderweg stelt kapitein Bligh zich op als een echte beul. Hij is erg onpopulair en dat merkt ook zijn rechterhand, eerste luitenant Fletcher Christian. Bligh wil carrière maken, terwijl Christian eerder bezorgd is om de levensomstandigheden van de werklui op het schip. Door zo snel mogelijk op de bestemming aan te komen probeert Bligh een goede beurt te maken. Maar het plan dreigt te mislukken en Bligh dwingt de werklui om zich nog harder in te zetten.

Wanneer de Bounty aankomt, ontdekken de zeelui een heel nieuwe wereld. Tahiti is een echt paradijs. Terwijl enkele mannen proberen te deserteren, valt Christians oog op de mooie Maimiti. Bligh probeert nog steeds zichzelf te overtreffen en neemt meer broodbomen mee dan gevraagd werd. Hij gebruikt het drinkwater van de werklui om de planten in leven te houden, maar houdt weer geen rekening met de mening van anderen. Uiteindelijk botsen de karakters van Bligh en Christian. Bligh is woedend en zal er alles aan doen om Christian te laten boeten. Christian voelt de bui hangen en weet dat hij niets meer te verliezen heeft. Met behulp van muiterij krijgt Christian de controle over het schip. Bligh wordt met de manschappen die hem trouw zijn gebleven op een bootje gezet.

Ondertussen vaart Christian terug naar Tahiti en vervolgens naar de Pitcairneilanden, waar hij zich verbergt voor de Royal Navy. Maar de anderen vrezen dat Christian wil terugvaren naar "de beschaving". Ze denken dat hij zijn gelijk wil halen via een rechtszaak. Om ervoor te zorgen dat hij niet meer weg kan, steken ze het schip in brand. Christian probeert de brand te blussen, maar raakt dodelijk gewond tijdens deze actie.

Rolverdeling[bewerken]

Oscars[bewerken]

De film werd genomineerd voor zeven Oscars.

Golden Globes[bewerken]

De film werd genomineerd voor drie Golden Globes.

  • Best Motion Picture - Drama
  • Best Motion Picture Score - Bronislau Kaper
  • Best Supporting Actress - Tarita

Trivia[bewerken]

  • Acteur Marlon Brando trouwde later met de Tahitiaanse actrice Tarita Teriipia die in de film Maimiti speelt.
  • Marlon Brando had last van overgewicht waardoor zijn kostuums steeds moesten aangepast worden tijdens de opnames.
  • Op de set was Brando onuitstaanbaar. Hij zorgde voor heel wat problemen en viel andere leden van de filmploeg lastig. Later schreef Brando een lange brief aan zijn tegenspeler Trevor Howard om zich te verontschuldigen. Uiteindelijk waren ze nog eens samen te zien in de film Morituri (1965).
  • De bekende regisseur Carol Reed regisseerde enkele scènes van de film.