My Sweet Lord

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
My Sweet Lord
Single van:
George Harrison
Van het album:
All Things Must Pass
B-kant(en) Verschillende B-kanten:
Uitgebracht 23 november 1970 (VS)
15 januari 1971 (GBR)
14 januari 2002 (heruitgave)
Soort drager Grammofoonplaat
Genre Rock
Duur 4:39
Label Apple Records
Schrijver(s) Harrison
Producent(en) George Harrison, Phil Spector
Positie(s) in de hitlijsten
George Harrison
  My Sweet Lord
(1970)
  What Is Life
(1971)
Volgorde op All Things Must Pass
1
I'd Have You Anytime
(2:56)
  2
My Sweet Lord
(4:39)
  3
Wah-Wah
(5:35)
Portaal  Portaalicoon   Muziek

My Sweet Lord is een lied geschreven door George Harrison en was de eerste hitsingle uit zijn solocarrière na het uiteengaan van The Beatles. Het nummer werd eind 1970 uitgebracht en werd een wereldwijde nummer 1-hit. Het nummer is afkomstig van Harrisons LP, All Things Must Pass.

Achtergrond[bewerken]

My Sweet Lord was oorspronkelijk bedoeld voor het album Encouraging Words van Billy Preston. Het nummer is geschreven in december 1969, toen Harrison en Preston in Kopenhagen verbleven.

Naar eigen zeggen kwam de inspiratie voor My Sweet Lord van het nummer Oh Happy Day van de Edwin Hawkins Singers.[1]

De zanger geeft uiting van zijn gevoelens dat hij op zoek is naar God, waarmee hij een nabije relatie wil hebben. Hij weet echter niet wie God is en welke God de ware is. In het lied klinken lofprijzingen als ('halleluja') en gebeden uit de hindoeïstische religie rondom de god Vishnoe.[2] Ook door het meermaals herhalen van de titel van het lied als in een mantra en het verhogen van de toonsoort van het lied aan het eind van het nummer krijgt het lied een religieus gevoel.[3]

Single-release[bewerken]

In oktober 1970 deelde Harrison de Britse pers mee dat My Sweet Lord zou worden uitgegeven als zijn eerste solosingle. Enkele dagen later bedacht Harrison zich echter omdat hij niet wilde dat de uitgave van My Sweet Lord als single de verkoop van de LP All Things Must Pass zou verminderen. In de Verenigde Staten werd het nummer echter wel op single uitgebracht. Onder druk van de media en de vraag vanuit het publiek werd in het nummer alsnog in Groot-Brittannië op single uitgebracht op 15 januari 1971.

In de Verenigde Staten bereikte het nummer op 26 december 1970 de eerste plaats in de Billboard Hot 100. Het nummer bleef vier weken op nummer 1. In Groot-Brittannië haalde het nummer op 30 januari 1971 de eerste plaats in de UK Singles Chart en bleef hier vijf weken staan. In Nederland stond het nummer vanaf 2 januari vier weken op de eerste plaats van de Top 40. My Sweet Lord was de eerste nummer 1-hit van een ex-lid van The Beatles.

De B-kanten van de single verschilden in Groot-Brittannië en de Verenigde Staten. In Groot-Brittannië werd My Sweet Lord als een single met een dubbele A-kant uitgebracht. De andere A-kant was What Is Life. In de Verenigde Staten stond Isn't It a Pity op de B-kant van de single.

Nadat Harrison in 2001 was overleden aan kanker, werd My Sweet Lord in 2002 nogmaals uitgebracht als single. Ook ditmaal haalde het nummer de eerste plaats in de Britse hitlijsten. Het nummer stond toen een week op nummer 1.

Plagiaat[bewerken]

In 1963 hadden The Chiffons een nummer 1-hit in de Verenigde Staten met het nummer He's so fine. Nadat My Sweet Lord was uitgebracht op single werd Harrison door de uitgever van dit nummer, Bright Tunes Music Corp., aangeklaagd voor het schenden van het auteursrecht op dit nummer.[3][4] Volgens de aanklager vertoonde My Sweet Lord opvallend veel overeenkomsten met He's So Fine, vooral in het couplet van het nummer.[3] Tijdens de rechtszaak werd vastgesteld dat He's So Fine een kenmerkende maar ongebruikelijke combinatie van twee muzikale frasen bevat, namelijk 'G-E-D' en 'G-A-C-A-C' (soms afgewisseld met 'G-A-C-A-D-C'). Beide frasen komen ook terug in My Sweet Lord.[4] Harrison gaf ook toe dat hij het nummer van The Chiffons kende voordat hij My Sweet Lord schreef, maar hij ontkende dat hij bewust de melodie van het nummer gekopieerd had.[4] De rechter oordeelde op basis hiervan dat Harrison schuldig was aan het onbewust kopiëren van het nummer van The Chiffons.[3][4] Mogelijke verklaring hiervoor was volgens de rechter dat er sprake was van een herinneringsvervalsing. De rechter verplichtte Harrison om het grootste deel van de royalty's die hij ontving voor de single af te dragen aan Bright Tunes, alsmede een deel van royalty's voor All Things Must Pass.

The Chiffons maakten een opname van My Sweet Lord om gebruik te maken van de publiciteit die de rechtszaak had opgeleverd. Omgekeerd heeft Harrison later de rechten op He's So Fine opgekocht.

Hitnotering[bewerken]

"My Sweet Lord" in de Nederlandse Top 40 - binnen: 12-12-1970
Week 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11
Nummer 15 3 1 1 1 1 2 3 7 14 30 uit
"My Sweet Lord" in de Nederlandse Single Top 100 - binnen: 19-12-1970 binnen: 26-01-2002
Week 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15
Nummer 4 1 1 1 1 1 2 3 4 9 21 uit 61 46 67 77 uit

Radio 2 Top 2000[bewerken]

My Sweet Lord staat vanaf 1999 genoteerd in de Radio 2 Top 2000, het jaar waarin deze lijst ook voor de eerste maal werd samengesteld en uitgezonden. In 2003 behaalde het nummer zijn hoogste positie tot nu toe, 326.

Nummer met notering(en)
in de Radio 2 Top 2000
'99 '00 '01 '02 '03 '04 '05 '06 '07 '08 '09 '10 '11 '12 '13
My Sweet Lord 740 1452 581 375 326 654 701 678 981 643 620 662 685 1008 902
Voorganger:
She likes weeds door Tee Set
Nummer 1-hit in de Nederlandse Top 40
2 januari 197129 januari 1971
4 weken
Opvolger:
Nothing rhymed door Gilbert O'Sullivan
Bronnen, noten en/of referenties
  1. Harrison, G. (2002). I Me Mine. Chronicle Books.
  2. http://www.lyricsfreak.com/g/george+harrison/my+sweet+lord_20059071.html My Sweet Lord op lyricsfreak.com
  3. a b c d http://www.allmusic.com/song/t743153 My Sweet Lord op allmusic.com
  4. a b c d Self, J.C. THE "MY SWEET LORD"/"HE'S SO FINE" PLAGIARISM SUIT. Binnengehaald op 28 april 2009 van http://abbeyrd.best.vwh.net/mysweet.htm