NBA Finale

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
De NBA-beker.

De NBA Finale is de kampioenschapserie van de National Basketball Association (NBA), die in een best-of-seven opzet worden gespeeld. In deze opzet spelen twee teams, de winnaar van respectievelijk de Eastern Conference en de Western Conference Finale, maximaal zeven wedstrijden tegen elkaar, totdat een van de twee teams vier wedstrijden gewonnen heeft. De in 1947 voor het eerst gespeelde NBA finale is de climax van de NBA Playoffs, die volgen op het reguliere NBA-seizoen. De NBA Finale 2006 werd gewonnen door de Miami Heat, die de Dallas Mavericks met vier wedstrijden tegen twee versloegen. Voor beide teams was het hun eerste NBA-finale. De winnaar van de finale, de NBA-kampioen, krijgt de Larry O'Brien kampioenschaptrofee gepresenteerd, genoemd naar een voormalig NBA-voorzitter. Tal van Amerikaanse media refereren abusievelijk aan de NBA-kampioen als de wereldkampioen, ondanks het feit dat er alleen Noord-Amerikaanse basketbalteams aan deelnemen. Behalve de trofee, krijgt elk teamlid een kampioensring. Een individuele prijs wordt toegekend aan de beste speler van de NBA Finale: de NBA Finals Most Valuable Player Award. Dit is, op één uitzondering na, meestal een speler van de NBA-kampioen: in 1969 viel Jerry West als lid van de verliezende Los Angeles Lakers, deze prijs ten deel.

Suprematie[bewerken]

De Boston Celtics wonnen van 1957-1969 op twee na alle kampioenschappen, waarvan acht op rij. Succescoach Red Auerbach stond aan het hoofd van dit succesteam, waarin onder meer Bill Russell, Bill Sharman, John Havlicek en Bob Cousy speelden. Larry Bird leidde de Celtics naar drie kampioenschappen in de jaren tachtig. Na een periode van meer dan twintig jaar waarin ze de finale niet bereikten, wonnen een Celtics team geleid door Paul Pierce de titel opnieuw in 2008. In totaal won het team uit Boston een recordaantal van zeventien titels: in 1957, 1959-1966, 1968-1969, 1974, 1976, 1981, 1984, 1986 en 2008. Een ander bij tijd en wijle dominant team waren de Los Angeles Lakers (die eerder in Minneapolis hun thuisbasis hadden) met in totaal zestien kampioenschappen: in 1949-1950, 1952-1954, 1972, 1980, 1982, 1985, 1987-1988, 2000-2002 en 2009-2010. Vijf van deze titels werden in Minneapolis behaald en negen in Los Angeles. Michael Jordans Chicago Bulls wonnen zes titels: van 1991-1993 en 1996-1998. De Boston Celtics wonnen weliswaar de meeste finales (17 van de 21 finales die ze speelden (een winstpercentage van 80.9), de Los Angeles Lakers maakten echter hun opwachting in de meeste finales, namelijk 31, waarvan ze er 16 winnend afsloten (een winstpercentage van 51.6). De Chicago Bulls wonnen alle zes finales waarin ze speelden. Een achttal teams speelde nooit in een NBA-finale.

Geschiedenis[bewerken]

De beginjaren[bewerken]

Jaar Kampioen Western Conference 1 Marge Kampioen Eastern Conference
1947 Chicago Stags 1–4 Philadelphia Warriors
1948 Baltimore Bullets 4–2 Philadelphia Warriors
1949 Minneapolis Lakers 4–2 Washington Capitols
1950 Minneapolis Lakers1 4–2 Syracuse Nationals
1951 Rochester Royals 4–3 New York Knicks
1952 Minneapolis Lakers 4–3 New York Knicks
1953 Minneapolis Lakers 4–1 New York Knicks
1954 Minneapolis Lakers 4–3 Syracuse Nationals
1955 Ft. Wayne Pistons 3–4 Syracuse Nationals
1956 Ft. Wayne Pistons 1–4 Philadelphia Warriors
1In het NBA seizoen van 1949-50 bestond de competitie uit drie divisies. The Minneapolis Lakers speelden in de Central Division.

De Celtics-dynastie[bewerken]

Jaar Kampioen Western Conference Marge Kampioen Eastern Conference
1957 St. Louis Hawks 3–4 Boston Celtics
1958 St. Louis Hawks 4–2 Boston Celtics
1959 Minneapolis Lakers 0–4 Boston Celtics
1960 St. Louis Hawks 3–4 Boston Celtics
1961 St. Louis Hawks 1–4 Boston Celtics
1962 Los Angeles Lakers 3–4 Boston Celtics
1963 Los Angeles Lakers 2–4 Boston Celtics
1964 San Francisco Warriors 1–4 Boston Celtics
1965 Los Angeles Lakers 1–4 Boston Celtics
1966 Los Angeles Lakers 3–4 Boston Celtics
1967 San Francisco Warriors 2–4 Philadelphia 76ers
1968 Los Angeles Lakers 2–4 Boston Celtics
1969 Los Angeles Lakers 3–4 Boston Celtics

De jaren zeventig[bewerken]

In de jaren zeventig wonnen acht verschillende teams het kampioenschap, de Celtics en Knicks wonnen elk twee keer.

Jaar Kampioen Western Conference Marge Kampioen Eastern Conference
1970 Los Angeles Lakers 3–4 New York Knicks
1971 Milwaukee Bucks 4–0 Baltimore Bullets
1972 Los Angeles Lakers 4–1 New York Knicks
1973 Los Angeles Lakers 1–4 New York Knicks
1974 Milwaukee Bucks 3–4 Boston Celtics
1975 Golden State Warriors 4–0 Washington Bullets
1976 Phoenix Suns 2–4 Boston Celtics
1977 Portland Trail Blazers 4–2 Philadelphia 76ers
1978 Seattle SuperSonics 3–4 Washington Bullets
1979 Seattle SuperSonics 4–1 Washington Bullets

Lakers-Celtics rivaliteit[bewerken]

In de jaren 80 stonden de Lakers of de Celtic in elke finale, de Lakers wonnen er vijf, de Celtics drie, the Sixers eenmaal in 1983 en Detroit een keer in 1989.

Jaar Kampioen Western Conference Marge Kampioen Eastern Conference
1980 Los Angeles Lakers 4–2 Philadelphia 76ers
1981 Houston Rockets 2–4 Boston Celtics
1982 Los Angeles Lakers 4–2 Philadelphia 76ers
1983 Los Angeles Lakers 0–4 Philadelphia 76ers
1984 Los Angeles Lakers 3–4 Boston Celtics
1985 Los Angeles Lakers 4–2 Boston Celtics
1986 Houston Rockets 2–4 Boston Celtics
1987 Los Angeles Lakers 4–2 Boston Celtics
1988 Los Angeles Lakers 4–3 Detroit Pistons
1989 Los Angeles Lakers 0–4 Detroit Pistons

De Bulls-dynastie[bewerken]

In de jaren 90 draaiden de Chicago Bulls op volle toeren, en samen met Michael Jordan wonnen ze zes titels uit evenveel gespeelde finales.

Jaar Kampioen Western Conference Marge Kampioen Eastern Conference
1990 Portland Trail Blazers 1–4 Detroit Pistons
1991 Los Angeles Lakers 1–4 Chicago Bulls
1992 Portland Trail Blazers 2–4 Chicago Bulls
1993 Phoenix Suns 2–4 Chicago Bulls
1994 Houston Rockets 4–3 New York Knicks
1995 Houston Rockets 4–0 Orlando Magic
1996 Seattle SuperSonics 2–4 Chicago Bulls
1997 Utah Jazz 2–4 Chicago Bulls
1998 Utah Jazz 2–4 Chicago Bulls
1999 San Antonio Spurs 2 4–1 New York Knicks
2Het reguliere seizoen bestond in het NBA-seizoen van 1998-1999, door een staking, maar uit 50 wedstrijden, in plaats van de gebruikelijke 82.

De moderne NBA[bewerken]

Jaar Kampioen Western Conference Marge Kampioen Eastern Conference
2000 Los Angeles Lakers 4–2 Indiana Pacers
2001 Los Angeles Lakers 4–1 Philadelphia 76ers
2002 Los Angeles Lakers 4–0 New Jersey Nets
2003 San Antonio Spurs 4–2 New Jersey Nets
2004 Los Angeles Lakers 1–4 Detroit Pistons
2005 San Antonio Spurs 4–3 Detroit Pistons
2006 Dallas Mavericks 2–4 Miami Heat
2007 San Antonio Spurs 4–0 Cleveland Cavaliers
2008 Los Angeles Lakers 2–4 Boston Celtics
2009 Los Angeles Lakers 4–1 Orlando Magic
2010 Los Angeles Lakers 4–3 Boston Celtics
2011 Dallas Mavericks 4–2 Miami Heat
2012 Oklahoma City Thunder 1–4 Miami Heat
2013 San Antonio Spurs 3–4 Miami Heat
2014 San Antonio Spurs 4–1 Miami Heat