NBA Playoffs

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De NBA Playoffs bestaan uit vier competitieronden tussen zestien teams uit de Eastern Conference en de Western Conference (voor 1970: Eastern en Western Division) uit de National Basketball Association. De winnaars van de eerste ronde (de kwartfinales van de beide Conferences) gaan door naar de halve finale van hun conference en de winnaars van deze halve finales gaan door naar de finale van hun conference. Uiteindelijk komen de winnaars van beide conferences tegen elkaar uit in de NBA Finale. Elke ronde wordt in een best-of-seven opzet gespeeld. In deze opzet spelen twee teams maximaal zeven wedstrijden tegen elkaar, totdat een van de twee teams vier wedstrijden gewonnen heeft. Voorheen bestond de eerste ronde uit een best-of-five serie, waarin om drie gewonnen wedstrijden werd gespeeld. De NBA Finale wordt in een 2-3-2 opzet gespeeld, wat betekent dat de eerste twee en de laatste twee wedstrijden (indien nodig) gespeeld worden door het team dat het thuisvoordeel verworven heeft. Alle andere ronden in de NBA Playoffs worden gespeeld in een 2-2-1-1-1 opzet.

De NBA Playoffs beginnen meestal eind april, acht teams per conference kwalificeren zich in het reguliere seizoen voor de play-offs. De top-3 van elke conference, die bestaat uit de winnaars van de drie divisies, kwalificeert zich voor de play-offs. De resterende vijf plekken worden vergeven aan de overige vijf beste teams uit de conference. Op 2 augustus 2006, kondigde de NBA een nieuwe play-off-opzet af. In de nieuwe opzet kwalificeren de drie divisiewinnaars en de beste nummer 2 van de drie divisies zich als nummer 1-4. De resterende vier plekken (5-8) worden opgevuld door de teams die tijdens het reguliere seizoen het beste presteerden. Hiermee wordt voorkomen dat de beste twee teams van een conference uit het reguliere seizoen, elkaar eerder dan in de conference finales ontmoeten.