Naaktzwemmen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Naaktzwemmen getekend door Charles Shannon

Naaktzwemmen is het zwemmen, of baden, zonder hierbij kleding te dragen. In bepaalde culturen en delen van bevolkingsgroepen maakt men ook geen gebruik van zwemkleding omdat deze onbekend is en naakt niet als onzedelijk beschouwd wordt. Daarentegen zijn er ook landen/culturen waar publieke naaktheid geen gemeengoed is en het dragen van zwemkleding - bij het zwemmen - als een norm wordt gezien. Indien men er geen gebruik van maakt, merkt men dit in de westerse wereld aan als nudistische- dan wel naturistische activiteit.

Religie, cultuur en ritueel[bewerken]

Naaktheid is in veel landen en culturen geen gemeengoed meer. Tot in de 19e eeuw was naakt zwemmen nog algemeen geaccepteerd.

Echter, door religieuze invloeden werd kleding bij het zwemmen toegepast dan wel opgedragen deze aan te trekken. Naakt zwemmen is derhalve vaak een overtreding van de wet geworden. Zo werd in 1919 Ethelda Bleibtrey gearresteerd toen zij “naakt” aan het zwemmen was bij het strand van Manhattan. Naakt, dat wil zeggen dat zij haar kousen uitdeed.

Benjamin Franklin, die een geoefend zwemmer was, bezat een exemplaar van Art of Swimming van Melchisédech Thévenot, een boek waarin de kunst van het zwemmen wordt uitgelegd. Hierin staan illustraties van naakte zwemmers.

De Amerikaanse presidenten John Quincy Adams en Theodore Roosevelt waren bekende naaktzwemmers. Roosevelt schrijft in zijn autobiografie: “Wanneer wij in de Potomac zwommen, trokken wij gewoonlijk onze kleren uit.”[1]

Aantekeningen in het dagboek Cec Cinder's, The Nudist Idea van Robert Francis Kilvert, een Engelse naaktzwemmer, verhaalt over de veranderingen en acceptatie in 1870 over het naakt baden en het verplicht gebruikmaken van zwemkleding. Kilvert beschrijft het heerlijke gevoel van vrijheid in de buitenlucht uitkleden en naakt naar zee te lopen.[2]

Baden in 1952

Ernest Thompson Seton beschrijft het naaktzwemmen als één van de eerste activiteiten van zijn Woodcraft Indians in 1902, een voorloper van de scouting.

Voordat het YMCA in 1960 vrouwen begon toe te laten, werd zwemkleding in de zwembaden niet toegestaan. Dit gold ook op middelbare scholen. Dit beleid was er opgericht om te voorkomen dat de filtersystemen van de zwembaden niet zouden verstoppen met vuil en vezels van de zwempakken. Dit gebruik was algemeen omdat er niets mis of seksueels aan is om iemand van hetzelfde geslacht in zijn “geboortekostuum” te zien.[3]

Kinderen zwemmen naakt in India

In India mogen mensen naakt de Ganges ingaan voor hun religieuze doel.

Het winterzwemmen wordt ook vaak zonder zwemkleding beoefend.

De jaarlijkse nieuwjaarsduik wordt door sommige mensen om spirituele of persoonlijke genoegen naakt uitgevoerd.

Praktisch en hygiëne[bewerken]

Om te kunnen zwemmen is zwemkleding voor het uitoefenen ervan in praktische zin vaak niet zinvol. Bij een langdurig verblijf in koud water zal een wetsuit wel logisch zijn.

Zwemmen in water van bepaalde geothermische bronnen en kratermeren zal vanwege de zuurgraad kleding kunnen aantasten en om deze reden beter niet worden gedragen.

In de sauna en bijbehorende baden wordt vanwege de hygiëne doorgaans geen bad- of zwemkleding gedragen. Het is vooral zwemkleding dat verontreinigingen in het water brengt omdat deze niet goed schoongespoeld wordt of kan worden.

Locaties[bewerken]

Ondanks de weerstand die het naaktzwemmen in bepaalde culturen ondervindt, wordt het wel door veel mensen gedaan. Zo komen er steeds meer naaktstranden vanwaar men naakt in zee of andere open buitenwateren kan zwemmen. Ook sommige zwembaden maken het mogelijk dat er een aantal uren per week in hun bad naakt gezwommen kan worden. Voorts wordt er weleens naakt gezwommen in wateren die hier niet officieel voor zijn opengesteld.

Film[bewerken]

In meerdere films komt het naaktzwemmen voor.

Naakt baden in de zee

Externe links[bewerken]

Referenties[bewerken]

  1. Theodore Roosevelt, An Autobiography, Library of America edition, New York: 2004, pp 298-300.
  2. Vertaald citaat uit Cec Cinder, PhD: The Nudist Idea, Ultraviolet Press, Riverside, California: 1998, pp 331-333. ISBN nr. 9780965208505
  3. Tate, Cassandra (2001-03-14). Young Men's Christian Association (YMCA) of Greater Seattle -- Part 3: Readjustment, 1930-1980. HistoryLink.org. Retrieved 2007-03-25.