Naamlettereffect

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Het naamlettereffect, vertaling van The name letter effect, zoals het opdook in de psychologische literatuur, beschrijft het psychologisch verschijnsel dat proefpersonen vaak een voorkeur hebben voor lettercombinaties, woorden, merknamen, etc. waar ook hun eigen initialen in voorkomen. Hoe hoger de "zelfwaardering" (lichte vorm van narcisme?) van de proefpersoon, hoe sterker het naamlettereffect bij hem bleek te zijn.

Het verschijnsel werd in 1985 voor het eerst vastgesteld en gerapporteerd door Jozef Nuttin.[1]

Later werd in gelijkaardig onderzoek een analoog verschijnsel voor cijfers geconstateerd als een geboortedatum- of verjaardag-effect.

Wetenschappers zijn het er echter niet over eens of het naamlettereffect echt iets zegt over de persoonlijkheid van iemand, dan wel dat het gewoon een betere vertrouwdheid met die letters weerspiegelt, omdat men die letters vaker onder ogen ziet. Een ander punt van kritiek is dat het naamlettereffect enkel werd vastgesteld in (artificiële) "labo-"situaties, niet in het "echte leven".

Zie ook[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Nuttin, J. M. (1985). Narcissism beyond gestalt and awareness: The name letter effect. European Journal of Social Psychology, 15, 353-361