Nadieh

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Nadieh
Nadieh in 1989
Nadieh in 1989
Algemene informatie
Geboren 7 september 1958, Den Haag
Overleden 5 april 1996, Utrecht
Land Nederland
Werk
Jaren actief 1986 - 1996
Genre(s) pop
Portaal  Portaalicoon   Muziek
Nadieh

Nadieh (Den Haag, 7 september 1958 - Utrecht, 5 april 1996), pseudoniem van Karin Francine Anne Meis, was een Nederlandse singer-songwriter.

Biografie[bewerken]

Nadieh kwam uit een gezin met drie oudere broers (Frans, Fred en Edu) en een jongere zus Manon 'Nonny'. Haar vader, ingenieur Frans Meis, is Indonesisch en haar moeder, Wil Donck, is Scheveningse. Nadieh groeide op in Leiderdorp. Als kind keek ze al naar repetities van Earth and Fire, de band van Jerney Kaagman die haar jaren later een Zilveren Harp zou uitreiken. In haar tienerjaren kreeg ze muziekles van Jim ten Boske. Nadieh trad op 14 september 1979 in het huwelijk met de Iraanse scheikunde- en Bahá'ídocent Zia Reyhani met wie ze een dochter Nadie (17 november 1981) en een zoon Rafi (28 oktober 1985) kreeg. Aan het eind van haar leven woonde ze samen met Karla 'Karrie' Kemp. Nadieh heeft psychologie en Arabisch gestudeerd in Leiden en Amsterdam. De artiestennaam Nadieh betekent in het Arabisch 'roepster'.

Als Karin Reyhani zong Nadieh in het begin van de jaren '80 met Kees Buenen in de BB Band die hits scoorde met Stille Willie (in 1981) en Hallo je spreekt met Karin en zong ze de feministisch-getinte single Ik wil de straat terug in de band De Dupe, ook met Buenen.

Nadieh brak door in 1987 met Windforce 11 die de 23e plek in de Nederlandse Top 40 behaalde. Het door Hans Vermeulen en Kees Buenen geproduceerde debuutalbum Land of Tá werd in 1987 bekroond met een Zilveren Harp en een Edison. De single Haifa Blue (van haar tweede album) won in 1987 de eerste prijs in de categorie BSA op het Wereldsongfestival in Japan. In 1988 ontving Nadieh voor haar tweede album Company of Fools een CD Award. Stuart en Bradley James schreven en produceren drie nummers op dit album.

In 1989 verscheen het door Larry Lee geproduceerde rockalbum No way back; het kende wat bescheiden hits. Ruth Jacott zong backing vocals op dit album en het nummer Splendid Morning (dat Nadieh had geschreven voor haar op 17-jarige leeftijd verongelukte eerste liefde Onno) was een duet met zanger Colin Blunstone. In 1991 ging Nadieh na jaren rockmuziek gemaakt te hebben folkachtige melodieuze luisterliedjes maken en in dat jaar verscheen het door Joey Balin geproduceerde album Eye on the Waves waar muzikanten als drummer Curt Cress en bassist Pino Palladino op spelen. Ondanks deze grote namen mislukte een internationale doorbraak.

In 1992 trok Nadieh zich terug uit de showbusiness. Ze verhuisde met haar kinderen naar het dorpje Rhenoy in de Betuwe en concentreerde zich op het houden van paarden en muziek maken. In 1994 bracht ze zelf het album On my own uit en enkele Indonesische songs. Ze schreef teksten voor Paul de Leeuw en Marco Borsato. In dit jaar nam ze ook het duet Ik sta (een bewerking van het Franse Là-Bas van Jean-Jacques Goldman en Sirima) op met Erik Mesie. In 1995 zong Ruth Jacott Nadiehs nummer Leef me op haar album Geheimen. Nadieh deed ondertussen met haar zusje Manon 'Nonny' een theatertoer waarbij de zusjes zichzelf begeleidden met gitaar.

Op de avond van Goede Vrijdag, 5 april 1996 overleed Nadieh in Utrecht op 37-jarige leeftijd aan de gevolgen van een longembolie en kanker. Van jongs af aan had ze al gezegd dat ze wist dat ze jong zou sterven. Ze werd begraven op de Hervormde begraafplaats van Rhenoy die grenst aan haar huis aan de Lingedijk. Op haar steen staan een Bahai-gedicht, een gitaar, sterren en golven afgebeeld.

In 1999 bracht de Nadieh Foundation postuum Nederlandstalig werk van haar uit op het album Leef me. In december 2006, tien jaar na Nadiehs dood, bracht de Nadieh Foundation postuum een tweede album uit: Go stand. Deze keer waren het Engelstalige songs, zelfgeschreven nummers en een cover van Elton John: I need you to turn to. Op het album staat ook een duet van Nadieh met haar dochter Nadie dat gemaakt was voor moederdag voor de moeder van Nadieh.

In 2005 bracht de band Colors of Grey van Nadiehs dochter Nadie een folk-cd uit. In 2007 volgde Sudden Flashback.

Prijzen[bewerken]

Discografie[bewerken]

Albums[bewerken]

Album(s) met eventuele hitnoteringen in
de Nederlandse Album Top 100
Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
Land of Tá 1986 08-11-1986 29 17
Company of fools 1988 16-04-1988 49 4
No way back 1989 03-06-1989 69 5
Eye on the waves 1991 31-08-1991 78 4
On my own 1994 - - -
Leef me 1999 - - - postuum
Go Stand 2006 - - - postuum

Singles[bewerken]

Single(s) met eventuele hitnoteringen in
de Nederlandse Top 40
Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
Stille Willie 1981 26-09-1981 21 6 B.B. Band - #20 / 7 wkn in de Single Top 100
The right to change 1986 - - -
Windforce 11 1986 24-01-1987 23 6 #29 / 9 wkn in de Single Top 100
Lovers eyes 1986 - - - #60 / 5 wkn in de Single Top 100
Katoozazaï 1988 - - - #54 / 7 wkn in de Single Top 100
Haifa blue 1988 - - -
Dance to the rhythm 1988 - - -
Special love 1989 - - -
Turn me loose 1989 - - -
Eye on the waves 1989 - - -
Naked 1989 - - -
Words 1991 03-08-1991 34 3 #48 / 7 wkn in de Single Top 100
Crazy love 1989 - - -
Broken wings 1994 - - -
Antara dua samudera 1994 - - -
Ik sta 1994 - - - & Erik Mesie

Radio 2 Top 2000[bewerken]

Nummer(s) met noteringen
in de Radio 2 Top 2000
'99 '00 '01 '02 '03 '04 '05 '06 '07 '08 '09 '10 '11 '12 '13
Windforce 11 1631 1127 1227 1880 1677 1613 1806 1929 1743 1708 1785 1943 1647 1896 -

Externe links[bewerken]