Natascha Kampusch
Natascha Kampusch (Wenen, 17 februari 1988) is een Oostenrijkse vrouw die in 1998 is ontvoerd en acht jaar lang (van 1998 tot 2006) in de plaats Strasshof an der Nordbahn door Wolfgang Priklopil gevangen is gehouden. Pas op 23 augustus 2006 wist ze te ontsnappen.
Inhoud |
[bewerken] Ontvoering
Op 2 maart 1998 verdween zij terwijl zij onderweg was naar school. Er werd eerst vermoed dat er een link kon zijn met een ruzie met haar moeder die zij kort daarvoor had, maar iemand had gezien dat zij in een wit busje werd meegenomen. Een grote zoekactie volgde. De dader werd, net als andere bezitters van een wit busje, ook bezocht door de politie als onderdeel van de massale zoektocht.[1]
[bewerken] Ontsnapping
Op 23 augustus 2006 kreeg Kampusch van Priklopil de opdracht zijn auto te stofzuigen. Terwijl zij hiermee bezig was kreeg Priklopil om 12:53 uur een telefoontje dat 4 minuten en 16 seconden zou duren. Om zichzelf verstaanbaar te kunnen maken, boven het geluid van de stofzuiger uit, liep hij enkele meters bij de auto vandaan. De beller verklaarde later dat Priklopil zeer rustig sprak, kennelijk zonder te merken wat er achter hem gebeurde. Kampusch maakte gebruik van deze onoplettendheid van Priklopil door de tuin uit te rennen. Na 60 meter sprak ze een passant aan, die niet reageerde. Vervolgens rende ze nog 60 meter verder, naar het huis van een buurvrouw. Die begon te klagen dat Kampusch over het gazon liep en liet haar niet binnen, maar belde om 12:59 wel de politie, die om 13:04 arriveerde.
De ontvoerder, Priklopil, pleegde acht uur na de ontsnapping zelfmoord door voor een trein in Leopoldstadt te springen. Hij werd op 8 september 2006 begraven op een onbekende plaats, niet ver van Wenen. Er waren negen mensen bij de teraardebestelling aanwezig: zijn moeder, een kennis en 7 agenten. Op het graf staat een valse naam, om vernieling te voorkomen.
[bewerken] Nasleep
Oostenrijkse politiepsychologen dachten aanvankelijk dat Natascha Kampusch aan het Stockholmsyndroom leed, omdat ze aangaf in de acht jaar niets gemist te hebben. Ze had haar basisbehoeften en was niet in de gelegenheid gekomen om verkeerde dingen te doen, zei ze. Ze was niet boos op haar ontvoerder. In het interview bleek het verhaal toch genuanceerder te zijn. Ze zei daarin wel, dat ze moeite had met zijn zelfmoord.
Natascha Kampusch werd op 6 september 2006 geïnterviewd door de Oostenrijkse publieke omroep ORF. Een dag later werd het interview over de hele wereld uitgezonden, onder meer door SBS 6 in Nederland en VRT in België. Daarbij was zij, in tegenstelling tot eerdere berichten, herkenbaar in beeld gebracht, alleen waren haar haren bedekt.[2] Volgens de mediacoördinator van de ORF, Dietmar Ecker, heeft de ORF niets betaald voor het interview, in tegenstelling tot de Oostenrijkse kranten News en Kronen Zeitung, die Kampusch ook interviewden. Hoeveel geld die kranten daarvoor betaald hebben, is niet bekendgemaakt. De opbrengst loopt in de miljoenen. Zij wil dit bedrag besteden aan huisvesting en opleiding.
Opvallend aan Natascha Kampusch tijdens het interview was haar sterke karakter en zeer volwassen taalgebruik. Ook liet zij tijdens het gesprek geen enkele traan. Wel had ze soms duidelijk moeite met het houden van haar verhaal. Ze had acht jaar lang volgehouden te denken aan ontsnapping, totdat deze mogelijkheid zich op 23 augustus 2006 eindelijk voordeed. Na het televisieoptreden werd bekend dat Kampusch in het voorjaar van 2006 met Priklopil op wintersportvakantie was geweest. Ook toen zag ze geen gelegenheid te ontsnappen, verklaarde ze.
Begin 2007 werd bekend dat Kampusch een paar keer bijna was verhongerd. In een televisiedocumentaire zei ze dat ze heel onregelmatig te eten kreeg. Toen ze als 18-jarige vrijkwam woog ze 42 kilo, evenveel als toen ze als 10-jarige werd ontvoerd. Ze vreesde dan ook dat Priklopil iets zou overkomen en ze alleen opgesloten zou blijven, omdat ze er nooit alleen uit had kunnen komen en niemand haar achter een betonnen muur zou zoeken.
Verder zei Kampusch dat ze zich na vier maanden nog niet echt vrij voelt, onder meer doordat mensen in haar omgeving nooit echt ontspannen zijn.
Op 27 april 2008 werd een nog uitgebreider schandaal bekend in dezelfde streek waar Kampusch had vastgezeten. De Oostenrijker Josef Fritzl bekende in zijn woonplaats Amstetten 24 jaar lang zijn dochter Elisabeth te hebben vastgehouden en regelmatig te hebben misbruikt. Uit dit misbruik werden zeven kinderen geboren, waarvan er drie samen met de moeder in de kelder werden vastgehouden en nooit het daglicht zagen. Daags na de ontdekking verklaarde Natascha Kampusch in diverse media bereid te zijn die kinderen te helpen.
Op 14 mei 2008 werd bekend dat Kampusch het huis van haar ontvoerder gekocht heeft. Naar eigen zeggen wil ze zo voorkomen dat het huis ten prooi valt aan vandalen of dat er rijtjeshuizen op worden gezet. Kampusch: "Het is verwonderlijk dat ik nu voor een huis waarin ik nooit heb willen leven, stroom, water en onroerendzaakbelasting moet betalen".[3]
Op 12 juli 2009 maakte voorzitter Ludwig Adamovich van de speciale onderzoekscommissie rond de zaak-Kampusch bekend dat hij de kans zeer gering acht dat maar één dader bij de zaak betrokken was.[4] Zelf hield Kampusch altijd vol dat haar ontvoerder alleen handelde, maar Adamovich zegt dat Kampusch liegt en hij wijst ook met een beschuldigende vinger naar de politie. Adamovich sluit niet uit dat Kampusch wordt afgeperst met pornografisch materiaal dat er van haar zou bestaan.
Kampusch had haar eigen talkshow op de nieuwe televisiezender Puls 4. Haar eerste interview (met Niki Lauda) werd uitgezonden op 1 juni 2008. Er werden slechts drie afleveringen uitgezonden.
In september 2010 werd het boek "3096 Tage" gepubliceerd met haar relaas over de jarenlange opsluiting.
[bewerken] Vergelijkbare zaken
[bewerken] Externe links
Bronnen, noten en/of referenties:
- ↑ Ontvoerd Oostenrijks meisje na acht jaar vrij. NU.nl (23 augustus 2006).
- ↑ Kampusch dacht enkel aan ontsnappen. NU.nl (6 september 2006).
- ↑ Natascha Kampusch koopt eigen gevangenis.. De Telegraaf (14 mei 2008). Geraadpleegd op 4 november 2010.
- ↑ VRT Radio 1, 12 juli 2009, nieuwsuitzending van 18.00 uur
