Nathaniel Hawthorne

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Nathaniel Hawthorne tussen 1860 en 1864

Nathaniel Hawthorne (4 juli 1804 - 18 mei 1864) was een Amerikaans schrijver van romans en korte verhalen. Hij is geboren in Salem, Massachusetts. Zijn vader was kapitein op de grote vaart. Hij is een afstammeling van John Hathorne één van de rechters bij de Heksenprocessen van Salem. Om afstamming te verdoezelen is de w in de naam gekomen.

Kort nadat hij van school komt in 1828 publiceert hij zelf het boek Fanshawe. Zijn bekendste boek is zijn tweede roman The Scarlet Letter uit 1850. Het verhaal speelt zich af in de koloniale tijd in zijn geboortestad Salem. Het verhaal is in een traditionele stijl geschreven die aan die tijd doet denken.

Inhoud

Bibliografie [bewerken]

Romans [bewerken]

Verhalenbundels [bewerken]

  • Twice-Told Tales (1837)
  • Grandfather's Chair (1840)
  • Mosses from an Old Manse (1846)
  • The Snow-Image, and Other Twice-Told Tales (1852)
  • A Wonder-Book for Girls and Boys (1852)
  • Tanglewood Tales (1853)
  • The Dolliver Romance and Other Pieces (1876)
  • The Great Stone Face and Other Tales of the White Mountains (1889)
  • The Celestial Railroad and Other Short Stories

Poëzie [bewerken]

Wikisource Meer bronnen die bij dit onderwerp horen, kan men vinden op de pagina Author:Nathaniel_Hawthorne op de Engelstalige versie van Wikisource