Nationaal park Stelvio

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Stelvio
Nationaal park Stelvio
Locatie Alpen
Regio('s) Lombardije en Trentino-Zuid Tirol
Provincie(s) Sondrio, Brescia, Trente, Bolzano
Plaatsen Bormio, Ponte di Legno, Stilfs, Livigno
Oppervlakte 134.620 ha
Hoogte 639 - 3905 m
Sinds 1936

Het Parco nazionale dello Stelvio is één van de oudste en grootste nationale parken van Europa. Het sluit aan bij het Zwitsers Nationaal Park en het zuidoostelijker gelegen natuurpark Adamello-Brenta, samen vormen deze parken ruim 400.000 hectare beschermd gebied. Centrum van het park is de Monte Cevedale (3757 m.) op de grens van de provincies Sondrio, Trente en Bozen-Zuid-Tirol. Met 3905 meter is de Ortler de hoogste berg van het gebied. Tot de Eerste Wereldoorlog behoorde deze top toe aan Oostenrijk.

Het park is geliefd bij bergwandelaars vanwege de ongerepte natuur en het grote aantal gemarkeerde wandelingen (totaal 1000 kilometer). Het gebergte is voorzien van een flink aantal berghutten. Aan de rand van het Stelviopark liggen een aantal wintersportplaatsen waarvan Bormio en het belastingvrije Livigno de belangrijkste zijn.

Met behulp van een aantal bergpassen kan men vrij gemakkelijk tot diep in het bergland doordringen. Twee passen behoren tot de hoogste van Europa; de Stelviopas en Gaviapas overschrijden ruimschoots de 2500 metergrens.

Fauna[bewerken]

In het park komt een grote variatie dieren voor, dit is mede te danken aan het enorme hoogteverschil van ruim 3000 meter binnen de parkgrenzen. Enkele voorkomende dieren zijn: gems, steenbok, vos, alpenmarmot, hermelijn, haas, eekhoorn, steenarend en ree.

Bergdalen[bewerken]

Het territorium van het park strekt zich uit over een groot aantal bergdalen, de belangrijkste zijn: Valtellina, Valfurva, Val dei Forni, Valdidentro, Val Solda, Val Trafoi, Val Venosta, Val Martello, Val di Peio, Val di Rabbi

Externe link[bewerken]