EYE Film Instituut Nederland

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
(Doorverwezen vanaf Nederlands Filmmuseum)
Ga naar: navigatie, zoeken
Het EYE Film Instituut Nederland in Amsterdam-Noord, aan de noordoever van het IJ

Het EYE Film Instituut Nederland is een centrum in Amsterdam gewijd aan cinematografie. Het gebouw staat tegenover het Centraal Station, aan de noordoever van het IJ, in de wijk Overhoeks (Amsterdam-Noord). Het gebouw is ontworpen door de Oostenrijkse architecten Roman Delugan en Elke Delugan-Meissl en werd begin 2012 geopend.

Het EYE heeft vier filmzalen en een tentoonstellingszaal van 1.200 m². Er is ruimte voor educatieve activiteiten, een filmlab, een winkel en een café-restaurant met terras. In de nabijheid van het instituut wordt een collectiecentrum gerealiseerd voor taken op het gebied van restauratie, conservering en onderzoek. Hierin worden tevens het centrale depot en de bibliotheek opgenomen.

EYE neemt deel aan het samenwerkingsverband Cineville.

Collectie en programma[bewerken]

Het EYE is in 2010 ontstaan door een fusie van het Filmmuseum, Holland Film, Filmbank en het Nederlands Instituut voor Filmeducatie. Doelstelling is het behoud van het filmerfgoed voor toekomstige generaties, zowel Nederlandse films als buitenlandse films die in Nederland vertoond zijn. De collectie zelf en de kennis die men op het gebied van restauratie heeft, staan internationaal hoog aangeschreven.[bron?] Daarnaast wil het instituut een levendige filmcultuur in Nederland bevorderen.

Het EYE huisvest de grootste filmbibliotheek van Nederland. De collectie van het instituut bestaat uit 46.000 films, 500.000 foto's, 41.500 affiches, alsmede scenario's, archieven van filmmakers en duizenden aan film gerelateerde objecten. De verzameling films omvat de hele filmgeschiedenis: van stille films uit het einde van de 19e eeuw tot hedendaagse producties. De collectie, waaraan regelmatig vele Nederlandse maar ook buitenlandse titels worden toegevoegd, is de inspiratiebron voor de filmprogramma's en tentoonstellingen van het instituut.

Regelmatig zijn er grote themaprogramma's waarin de filmgeschiedenis en hedendaagse cinematografische ontwikkelingen aan bod komen. Ook organiseert het instituut jaarlijks vele openluchtvoorstellingen, festivals, theatrale familievoorstellingen en retrospectieven. Het treedt op als distributeur van klassiekers en hedendaagse, eigenzinnige films.

De Desmet-collectie werd in 2011 opgenomen in UNESCO's Lijst van het Wereldgeheugen (ook Werelderfgoedlijst voor documenten genoemd).

Geschiedenis[bewerken]

Het Vondelparkpaviljoen, waar het Filmmuseum van 1975 tot 2012 gevestigd was.

Het Historisch Filmarchief werd opgericht in 1946 door de directeuren van Kriterion Piet Meerburg en Paul Kijzer, David van Staveren en Felix Halverstad. Doel was het veilig stellen van het archief van De Nederlandsche Filmliga uit de jaren 1920. Deze werden ondergebracht in een kamer van het Kriteriongebouw. Vanaf 1947 had het archief een eigen directeur, Jan de Vaal, die in hoog tempo de collectie begon uit te breiden. Vanaf 1952 werden voorstellingen gegeven in het Stedelijk Museum. In dat jaar werd de naam veranderd in Nederlands Filmmuseum. Van 1975 tot begin 2012 was het museum gevestigd in het Vondelparkpaviljoen, waar ook de voorstellingen plaatsvonden. Het paviljoen werd onder de nieuwe directeur Hoos Blotkamp eind jaren tachtig grondig verbouwd, waarbij een van de filmzalen werd voorzien van het interieur van Cinema Parisien. De andere taken van het museum, zoals filmarchivering en -conservering waren verspreid over verschillende locaties in Nederland; de huisvestingsproblematiek stond dan ook bijna voortdurend op de agenda.

Nadat de gemeente Amsterdam de huur van het Vondelparkpaviljoen verdrievoudigde, kwam in 1999 directeur Hoos Blotkamp met een ambitieus plan om het Filmmuseum samen met verwante instellingen als een 'museum voor beeldcultuur' in Rotterdam op de Kop van Zuid te huisvesten. De verontwaardiging in Amsterdam was groot; het plan werd door het toenmalige bestuur teruggedraaid en Blotkamp trad terug. Daarna werd uit drie opties gekozen voor nieuwbouw op de noordoever van het IJ. Het duurde meer dan tien jaar voordat het nieuwe gebouw kon worden gerealiseerd.

Externe links[bewerken]