Nederlands in Suriname
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
| Nederlands |
| Nederlandse creoolse talen: |
| Petjo, Javindo, Negerhollands, |
Het Nederlands is in Suriname nu de grootste en belangrijkste taal.
[bewerk] Status
Het Nederlands is de officiële taal van Suriname sinds de onafhankelijkheid in 1975 en heeft steeds meer aan populariteit gewonnen. Het Nederlands is nu van meer dan 60 % van de bevolking de moedertaal. Een andere grote taal is het Sranan Tongo wat samen met het Nederlands de lingua franca is tussen de verschillende bevolkingsgroepen in Suriname die allemaal hun eigen taal hebben, zoals Saramaccaans, Javaans, Creools etc.
Vrijwel alle Surinamers beheersen minstens twee talen zeer goed, de taal van hun afkomst en het Nederlands en ook vaak het Sranan.
[bewerk] Geschiedenis
Het Nederlands deed zijn intrede in Suriname toen Paramaribo en de omgeving van Nieuw-Amsterdam een Nederlandse kolonie werden. De rest van Suriname was echter in Britse handen. Na het verlies van Nieuw Nederland werd Suriname in zijn totaal een Nederlandse kolonie (ook het buurland Guyana, en een poosje Frans-Guyana waren Nederlands). Het Nederlands werd steeds meer de omgangstaal tussen de plaatstelijke bevolking (Indianen), Nederlandse gezaghebbers en de slaven (Afrikanen en Indiërs). In 1876 werd het Nederlands officieel als schooltaal ingevoerd.
[bewerk] Surinaams Nederlands
Suriname heeft nu zijn eigen variant, dialect van het Nederlands. Dit Nederlands mag niet gekenmerkt worden als een gebrekkig ABN. Het Surinaams-Nederlands heeft zijn eigen kenmerken in Nederlandse woordenschat en heeft daarbij nog veel invloeden van de verschillende moedertalen van de bevolkingsgroepen. Zo zijn er ook invloeden uit de talen van voormalig Nederlands-Indië (het Javaans en het Indonesisch) bijgekomen.

