Nederlands vrouwenvoetbalelftal

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Nederland
Vlag van Nederland
Bijnaam Oranje, de Leeuwinnen
Kledingsponsor Nike
FIFA-ranglijst 14 Stabiel (juni 2014)
Hoogste ranking 13 (jul-sep 2011)
Laagste ranking 20 (jun-sep 2008)
Associatie KNVB
Bondscoach Vlag van Nederland Roger Reijners
Stadion wisselend
Meeste interlands Annemieke Kiesel (156)
Topscorer Manon Melis (44)
Wedstrijden
Eerste interland
Vlag van Frankrijk Frankrijk 4-0 Nederland Vlag van Nederland
(Hazebroek; 17 april 1971)
Grootste overwinning
Vlag van Nederland Nederland 12-0 Israël Vlag van Israël
(Zaandam; 27 aug. 1977),
Vlag van Nederland Nederland 13-1 Macedonië Vlag van Macedonië
(Zwolle; 29 oktober 2009)
Grootste nederlaag
Vlag van Zweden Zweden 7-0 Nederland Vlag van Nederland
(Borås; 26 september 1981)
EK voetbal
Optredens 2 (eerste keer: 2009)
Beste resultaat Halve finale, 2009
Teamkleuren Teamkleuren Teamkleuren
Teamkleuren
Teamkleuren
Thuis
Teamkleuren Teamkleuren Teamkleuren
Teamkleuren
Teamkleuren
Uit
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Het Nederlands vrouwenvoetbalelftal is een voetbalteam dat uitkomt voor Nederland bij internationale wedstrijden, zoals het EK voetbal vrouwen.

Historie[bewerken]

Eerste interlands[bewerken]

Het Nederlands vrouwenelftal speelde voor het eerst een interland die officieel werd goedgekeurd door de UEFA en de FIFA tegen Frankrijk op 17 april 1971. In Hazebroek werd er met 4-0 verloren van de Franse vrouwen. De eerste door de KNVB goedgekeurde interland werd echter zo'n twee en een half jaar later gespeeld tegen Engeland op 9 november 1973 op Elm Park in Maidenhead. Nederland verloor dit duel met 1-0 door een doelpunt van McGroarty.[1]


9 november 1973 Engeland Vlag van Engeland 1 - 0 (1 - 0) Vlag van Nederland Nederland Opstelling Nederland:
Vlag van Engeland Elm Park, Maidenhead
3.000 toeschouwers
Vlag van Engeland K.C. Walker
McGroarty 34' Van de Bungelaar (60' Van Rooyen-Vernooij), Schlimbach-Smit, Popeyus, Wellenberg, Deen (36' De Kort), Andeweg-De Vroedt, De Jong-Welgraven, Fuchs, Van Hoof, Van Asdonck-Van Rooijen, Van Elderen (36' Van de Veen)

Bondscoach: Vlag van Nederland Bert Wouterse

De eerste overwinning volgde in het Zwitserse Schaffhausen op 11 mei 1974. Tegen Zwitserland won de Nederlandse ploeg met 0-3. Tot 1982 werd er uitsluitend op vriendschappelijke basis gespeeld. Tot die tijd bestond er nog geen officieel toernooi voor vrouwenteams. De grootste zege die geboekt werd was een 12-0-overwinning op Israël op 27 augustus 1977 in Zaandam. De grootste nederlaag werd geleden tegen Zweden. In Borås ging de Nederlandse ploeg op 26 september 1981 met 7-0 onderuit. In 1982 startten de kwalificaties voor het eerste Europees kampioenschap voor vrouwen, waaraan Nederland ook deelnam.

Officiële wedstrijden[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie Nederlands vrouwenvoetbalelftal tijdens kwalificaties en eindronden voor het hoofdartikel over dit onderwerp
Ceremonie tijdens het EK 2009 in Finland

Het Nederlands vrouwenvoetbalelftal speelde zijn eerste officiële wedstrijd op 25 september 1982 tegen buurland België. In Brussel begon het elftal de kwalificatie voor het EK met een 3-2 nederlaag. Uiteindelijk eindigde het elftal achter Denemarken als tweede in de kwalificatiegroep, waarmee Oranje uitgeschakeld was. Voor de EK's van 1989, 1991 en 1993 werd de kwalificatiegroep wél overleefd, maar strandde het elftal in de kwartfinales, hetgeen destijds niet genoeg was om het eindtoernooi te bereiken. Ondertussen organiseerde de FIFA ook het eerste Wereldkampioenschap. De eerste kwalificatie daarvoor werd door de UEFA gecombineerd met de kwalificatie voor het EK van 1991. Plaatsing voor het eerste WK werd op één doelpunt gemist. Na het EK van 1997 werden de Europese kampioenschappen nog maar eens in de vier jaar gehouden in plaats van om de twee jaar zoals na 1987 het gebruik was.

In 2008 slaagde het Nederlands elftal er voor het eerst in zich te plaatsen voor een eindronde. Nadat voor het EK 2009 in de kwalificatiegroep Nederland als tweede achter de latere kampioen Duitsland geëindigd was, slaagde het team van bondscoach Vera Pauw erin Spanje over twee wedstrijden te verslaan, waarmee de kwalificatie een feit was. Op het EK eindigde Nederland als tweede in de groep achter gastland Finland. In de kwartfinales werd na strafschoppen van Frankrijk gewonnen. Engeland bleek in de halve finales uiteindelijk te sterk. Nadat in reguliere speeltijd Marlous Pieëte Nederland nog weer op gelijke hoogte had gebracht, sloegen de Engelse vrouwen vlak voor het eind van de verlenging alsnog toe.

Na het succesvolle EK volgde een kwalificatiereeks voor het WK 2011. Al vroeg bleek dat het een lastige opgave zou worden om groepswinnaar te worden, nadat in de eerste wedstrijd van Noorwegen verloren werd. De Noren werden uiteindelijk ook eerste in de poule, waardoor Nederland uitgeschakeld was. Vlak na de kwalificatiereeks werd bekend dat Zweden het EK 2013 mocht organiseren. Een domper voor Nederland, die net als voor het EK 2009 kandidaat waren om het toernooi te organiseren. Nederland kwalificeerde zich wel voor dit toernooi, maar verdween in Zweden al na de eerste ronde uit het toernooi.

Op 27 november 2014 plaatsten de Oranjevrouwen zich voor het WK 2015 in Canada. Dat is de eerste WK in hun geschiedenis.

Prestaties op eindronden[bewerken]

Europees kampioenschap[bewerken]

Jaar Ronde GS W G V DV DT
1984 Niet gekwalificeerd
Vlag van Noorwegen 1987
Vlag van de Bondsrepubliek Duitsland 1989
Vlag van Denemarken 1991
Vlag van Italië 1993
1995
Vlag van NoorwegenVlag van Zweden 1997
Vlag van Duitsland 2001
Vlag van Engeland 2005
Vlag van Finland 2009 Halve finale 5 2 1 2 6 5
Vlag van Zweden 2013 Groepsfase 3 0 1 2 0 2
Totaal 2/14 8 2 2 4 6 7

Wereldkampioenschap[bewerken]

Jaar Ronde GS W G V DV DT
Vlag van China 1991 Niet gekwalificeerd
Vlag van Zweden 1995
Vlag van Verenigde Staten 1999
Vlag van Verenigde Staten 2003
Vlag van China 2007
Vlag van Duitsland 2011
Vlag van Canada 2015
Totaal 0/6 - - - - - -

Olympische Spelen[bewerken]

Jaar Ronde GS W G V DV DT
Vlag van Verenigde Staten 1996 Niet gekwalificeerd
Vlag van Australië 2000
Vlag van Griekenland 2004
Vlag van China 2008
Vlag van Verenigd Koninkrijk 2012
Totaal 0/5 - - - - - -

Spelersrecords[bewerken]

██ Nog actieve spelers

Meeste Interlands[bewerken]

Annemieke Kiesel speelde de meeste interlands.
Naam Carrière Interlands Doelpunten
1 Annemieke Kiesel-Griffioen 1995 - 2011 156 19
2 Marleen Wissink 1989 - 2006 141 0
3 Dyanne Bito 2000 - heden 128 5
4 Daphne Koster 1997 - heden 121 6
5 Sarina Wiegman-Glotzbach 1987 - 2001 104 3
6 Manon Melis 2005 - heden 100 44
7 Sylvia Smit 2004 - heden 96 29
8 Liesbeth Migchelsen 199? - 2008 95 7
9 Vera Pauw 1983 - 1998 89 2
10 Petra Hogewoning 2004 - heden 88 0

Laatst bijgewerkt: 20 jun 2012 18:58 (CEST)

Sylvia Smit staat tweede op de lijst van meeste doelpunten.

Topscorers aller tijden[bewerken]

Naam Carrière Doelpunten Interlands
1 Manon Melis 2005 - heden 54 123
2 Sylvia Smit 2004 - 2013 30 106
3 Marjoke de Bakker 1979 - 1991 29 60
4 Lieke Martens 2011 - heden 20 49
5 Vivianne Miedema 2013 - heden 19 23
Annemieke Kiesel-Griffioen 1995 - 2011 19 156
7 Karin Stevens 2006 - 2009 16 35
Miranda Noom 1994 - 2002 16 77
Kirsten van de Ven 2005-heden 16 82
10 Sherida Spitse 2006-heden 15 104

Laatst bijgewerkt: 23 apr 2015 23:52 (CEST)

Coaches[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie Lijst van coaches van het Nederlands vrouwenvoetbalelftal voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

De huidige bondscoach Roger Reijners werd in oktober 2010 aangesteld. Hij tekende een contract voor de periode van zes jaar. Hij nam het stokje over van Ed Engelkes, die als interim-coach was aangesteld na het opstappen van Vera Pauw. Reijners is de zestiende bondscoach.[2]

De 10 coaches met de meeste wedstrijden:

Naam Periode(s) Wedstrijden
1 Vlag van Nederland Vera Pauw 2004 - 2010 73
2 Vlag van Nederland Ruud Dokter 1995 - 2000 64
3 Vlag van Nederland Bert van Lingen 1979 - 1986, 1989 - 1991 46
4 Vlag van Nederland Frans de Kat 2001 - 2004 27
Vlag van Nederland Roger Reijners 2010 - heden 27
6 Vlag van Nederland Jan Derks 1991 - 1994 19
7 Vlag van Nederland Piet Buter 1987 - 1989 15
8 Vlag van Nederland Ruud de Groot 1977 - 1978 8
Vlag van Nederland Andries Jonker 2001 8
10 Vlag van Nederland Ed Engelkes 2005, 2010 7

██ Nog actief

Laatst bijgewerkt: 20 jun 2012 18:58 (CEST)

Huidig team[bewerken]

De volgende spelers maken deel uit van de selectie op het Wereldkampioenschap voetbal vrouwen 2015.

Interlands en doelpunten bijgewerkt tot en met 23 april 2015.

Renate Jansen (voor) en Renée Slegers (achter) tegen Ierland.
Naam Wed. Dlpnt. Club
Doel
Loes Geurts 103 0 Vlag van Zweden Kopparbergs/Göteborg FC
Sari van Veenendaal 12 0 Vlag van Nederland FC Twente
Angela Christ 13 0 Vlag van Nederland PSV/FC Eindhoven
Verdediging
Mandy van den Berg 57 3 Vlag van Noorwegen Lillestrøm SK
Dyanne Bito 145 6 Vlag van Nederland Telstar
Stefanie van der Gragt 21 1 Vlag van Nederland Telstar
Claudia van den Heiligenberg 96 8 Vlag van Nederland AFC Ajax
Merel van Dongen 3 0 Vlag van Nederland AFC Ajax
Petra Hogewoning 95 0 Vlag van Nederland AFC Ajax
Maran van Erp 0 0 Vlag van Nederland PSV/FC Eindhoven
Middenveld
Dominique Janssen 5 0 Vlag van Duitsland SG Essen-Schönebeck
Kirsten van de Ven 82 16 Vlag van Zweden FC Rosengård
Sherida Spitse 104 15 Vlag van Noorwegen LSK Kvinner FK
Daniëlle van de Donk 34 4 Vlag van Nederland PSV/FC Eindhoven
Anouk Hoogendijk 100 9 Vlag van Nederland AFC Ajax
Desiree van Lunteren 20 0 Vlag van Nederland AFC Ajax
Tessel Middag 23 3 Vlag van Nederland AFC Ajax
Anouk Dekker 38 5 Vlag van Nederland FC Twente
Jill Roord 4 0 Vlag van Nederland FC Twente
Aanval
Vivianne Miedema 23 19 Vlag van Duitsland FC Bayern München
Lieke Martens 49 20 Vlag van Zweden Kopparbergs/Göteborg FC
Manon Melis 123 54 Vlag van Zweden Kopparbergs/Göteborg FC
Vanity Lewerissa 3 0 Vlag van België Standard Luik

Zie ook[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Specificaties alle uitslagen Oranje A, website Vrouwenvoetbal Nederland (20 november 2009)
  2. Reijners opvolger Pauw als bondscoach vrouwenelftal, website Nu.nl (22 oktober 2010)