Nederlandse Maagdeneilanden

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Nederlandse Maagdeneilanden
Kolonie van de Republiek (WiC)
1625–1680 Britse Maagdeneilanden 
Deens-West-Indië 
Flag of the Dutch West India Company.svg
Algemene gegevens
Bevolking 2000 (alleen kolonisten)
Talen Nederlands, Negerhollands
Munteenheid Gulden (geslagen door de WIC)
Regering
Plv. staatshoofd Directeur

De Nederlandse Maagdeneilanden is de verzamelnaam voor de vestingen die de West-Indische Compagnie heeft gehad op de Maagdeneilanden. Het gebied werd bestuurd door een directeur, de zetel hiervan was niet permanent hetzelfde. De voornaamste reden om hier een kolonie te beginnen was dat ze strategisch lag tussen de Nederlandse koloniën in het zuiden (Nederlandse Antillen, Suriname) en Nieuw-Nederland. De WIC had vooral last van de concurrentie van onder meer Denemarken, Engeland en Spanje. In 1680 gingen de overgebleven eilanden naar het Verenigd Koninkrijk.

Eilanden[bewerken]

  • Saint Croix: dit was de eerste vesting van de WIC in 1625, in hetzelfde jaar dat de Engelsen zich daar ook wilden gaan vestigen. Jan Snouck kreeg in 1636 van de kamer van Zeeland toestemming om in het gebied een patroonschap te vestigen. Franse Protestanten sloten zich aan bij de Nederlanders. Gedurende de tijd dat de Nederlanders op het eiland verbleven hadden zij het oosten van het eiland in handen, en de Engelsen het westen. Een conflict met de Engelsen leidde ertoe dat de vesting werd verlaten in 1650. De kolonisten vestigden zich op Sint Eustatius. De Engelsen verloren het eiland in datzelfde jaar aan Spanje.
  • Tortola: in 1648 werd door de WIC een succesvolle post geopend. In 1665 kwam een kleine groep Nederlandse kolonisten en meegevoerde Afrikaanse slaven op het eiland om suikerriet te gaan verbouwen. Engeland veroverde het eiland in het jaar 1672.
  • Anegada: hier is een post geweest tot 1680 zonder meer bekende informatie. Enkel valt nog te vermelden dat ook dit eiland Engels bezit werd.
  • Saint Thomas: hier vestigde de WIC zich in 1657 en in het jaar 1666 werd het door Denemarken veroverd. In datzelfde jaar werd het weer heroverd. Tot 1672 bleef de WIC op het eiland, waarna het alsnog naar Denemarken ging. De hoofdstad Charlotte Amalie bleef in de volksmond nog lang bekend onder het Negerhollandse woord Taphuus (naar de vele kroegen die er waren).
  • Virgin Gorda: in 1628 werd er een post op dit eiland geopend. In het jaar 1680 werd het eiland Brits.

Herinneringen aan de Nederlanders[bewerken]

Tot halverwege vorige eeuw werd er nog een Nederlandse creolentaal gesproken - het Negerhollands - door vooral mensen van wie de ouders slaven waren, en die destijds op Nederlandse plantages gewerkt hebben. Verder zijn er nog enige ruïnes te zien en is het eiland Jost Van Dyke mogelijk vernoemd naar de gelijknamige Nederlandse zeerover.

Gebieden in handen van de WIC

Gouvernementen: Berbice* · Cayenne · Demerary* · Essequibo* · Goudkust* · Nederlands Brazilië · Nederlandse Antillen · Nieuw-Nederland · Pomeroon · Suriname*

Gebieden met een directeur: Maagdeneilanden

Gebieden met een baron: Tobago (geleend aan Cornelis Lampsins)

Factorijen / handelsposten: Arguin · Loango-Angolakust · Senegambia · Slavenkust

Gebieden in handen van de VOC

Gouvernementen: Amboina* · Banda* · Batavia* · Ceylon · Coromandelkust* · Formosa · Java's Noordoostkust* · Kaapkolonie* · Makassar* · Malakka* · Mauritius · Molukken*

Directoraten: Vestingen in Bengalen · Vestingen in Perzië · Suratte

Commandementen: Bantam* · Malabar · Sumatra's Westkust*

Residenten: Bandjarmasin* · Cheribon* · Palembang* · Pontianak*

Gebieden met een opperhoofd: Birma · Dejima* · Vestingen in Siam · Timor · Tonquin

Factorijen: Vestingen in China

Gebieden in handen van de Noordse Compagnie

Nederzettingen: Amsterdam eiland (incl. Smeerenburg) · Jan Mayen

Overige gebieden in handen van de Staat

Vestingen: Acadia · Fort Nassau · Zoutpannen in Venezuela

*: Gebieden ook in handen van de Bataafse Republiek geweest.