Nega'iem

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Nega'iem (Hebreeuws: נגעים, lett.: plagen of melaatsheid) is het derde traktaat (masechet) van de Orde Taharot (Seder Taharot) van de Misjna. Het traktaat telt veertien hoofdstukken.

Taharot bevat regels inzake de onreinheid ten gevolge van een bijzondere vorm van melaatsheid zoals in Leviticus hoofdstuk 13 en 14 is uiteengezet.[1] De ziekte tastte behalve mensen ook kleding en huizen aan.

Het traktaat komt in de Jeruzalemse noch in de Babylonische Talmoed voor.

Literatuur[bewerken]

  • Rabbijn mr.drs. R. Evers: Talmoedisch Denken, Amphora Books, Amsterdam, 1999.
  • Moses Mielziner: Introduction to the Talmud, Bloch Publishing Company, New York, 1968.

Zie ook[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Dr. Juda Lion Palache: Inleiding in de Talmoed, Haarlem 1954, p. 55.