Neil deGrasse Tyson
| Neil deGrasse Tyson | ||||
 |
||||
| Neil deGrasse Tyson in 2005 bij de Adviesraad van NASA. | ||||
| Algemene informatie | ||||
| Geboren | Manhattan, New York[1], 5 oktober 1958 | |||
| Nationaliteit |  Verenigde Staten |
|||
| Beroep | Directeur Hayden Planetarium | |||
| Bekend van | Nova ScienceNow | |||
| Overige informatie | ||||
| Religie | geen (agnost)[2] | |||
|
||||
Neil deGrasse Tyson (New York, 5 oktober 1958) is een Amerikaanse astrofysicus. Hij houdt zich onder meer bezig met stervorming, exploderende sterren, dwergstelsels en de structuur van de Melkweg. Dit doet hij met behulp van informatie van de Hubble Ruimtetelescoop en telescopen in Californië, New Mexico, Arizona en in het Chileense Andesgebergte.
Inhoud |
Vroege leven[bewerken]
Tyson werd geboren als de middelste van drie kinderen in Manhattan te New York City, en groeide op in the Bronx.[1] Zijn moeder Sunchita Feliciano Tyson was gerontologe, en zijn vader Cyril deGrasse Tyson was socioloog, humanresourcecommissaris voor burgemeester John Lindsay van New York City, en de eerste directeur van Harlem Youth Opportunities Unlimited.[3][4] Tyson ging naar de Bronx High School of Science (1972–1976, nadruk op astrofysica) waar hij aanvoerder van het worstelteam was en hoofdredacteur van het schoolblad Physical Science Journal. Tyson had nadat hij op zijn 9e het Hayden Planetarium had bezocht een blijvende interesse in astronomie. Hij studeerde sterrenkunde obsessief in zijn tienerjaren en verwierf tenslotte zelfs enige bekendheid in de astronomische gemeenschap door er op zijn 15e lezingen over te geven.[5] Tyson herinnert zich dat "die indruk [van de nachtelijke sterrenhemel] zo sterk was dat ik zeker wist dat ik geen enkele keuze had, en dat in feite het heelal mij riep."[6]
Astronoom Carl Sagan, die faculteitslid was aan de Cornell-universiteit, probeerde Tyson voor Cornell te werven voor academisch onderwijs.[7] Tijdens een interview met schrijver Daniel Simone[8] zei Tyson: "Het was opmerkelijk dat toen ik mij aanmeldde bij Cornell, mijn aanvraag droop van mijn passie voor het bestuderen en onderzoeken van het heelal. Op de een of andere manier bracht de toelatingsafdeling mijn aanvraag onder de aandacht van wijlen Dr. Sagan, en hij heeft zelfs het initiatief en zorg genomen om me te contacteren. Hij was erg inspirerend en een uiterst krachtige invloed. Dr. Sagan was zo groot als het heelal, een effectieve mentor." Echter besloot Tyson om naar de Harvard-universiteit te gaan, waar woonde in het Currier House. Hij was lid van het roeiteam in zijn eerste jaar, maar ging opnieuw worstelen en werd tenslotte een letterman in zijn laatste jaar. Naast worstelen en roeien in zijn studietijd deed hij aan dansen, waaronder jazzballet, ballet, Afro-Caribbean en Latin Ballroom.[bron?]
Tyson behaalde in 1980 zijn Bachelor of Arts in de natuurkunde aan Harvard en begon zijn academische werk aan de Universiteit van Texas in Austin, waar hij in 1983 zijn Master of Arts in de astronomie behaalde. In 1985 won hij een gouden medaille met de Universiteit van Texas-dansgroep bij een nationale wedstrijd in de International Latin Ballroom style. Tyson ging in 1988 over naar de Columbia-universiteit nadat zijn comité werd opgeheven.[9] Aan de Columbia-universiteit behaalde hij in 1989 zijn Master of Philosophy in de astrofysica en in 1991 zijn Doctor of Philosophy in de astrofysica.
Loopbaan[bewerken]
Tysons onderzoek concentreerde zich op waarnemingen in de kosmologie, sterevolutie, galaktische astronomie en stervorming. Hij heeft verscheidene ambten bekleed aan instellingen als de Universiteit van Maryland, de Princeton-universiteit ("astronomie voor niet-wetenschappers"), en het Hayden Planetarium van het American Museum of Natural History dat ooit zijn interesse voor astronomie had gewekt en waarvan hij sinds 1996 de directeur is.
Tyson heeft een aantal populaire boeken over astronomie geschreven. In 1995 begon hij de "Universe"-column te schrijven voor het tijdschrift Natural History. In een column uit 2002 muntte Tyson de term "Manhattanhenge" om de twee dagen te beschrijven waarop de avondzon precies overeenkomt met het stratenplan van Manhattan, zodat de zonsondergang zichtbaar wordt in straten zonder zichtsbelemmering. Tysons column beïnvloedde ook zijn werk als professor bij The Great Courses, een reeks ditigale opnamen van academische lezingen.[10]
In 2001 benoemde de Amerikaanse president George W. Bush Tyson voor de Commissie over de Toekomst van de Ruimte-industrie van de Verenigde Staten en in 2004 voor de Presidentiële Commissie voor de Implementatie van het Ruimteverkenningsbeleid van de Verenigde Staten, waarvan de laatste beter bekend was onder de naam "Moon, Mars, and Beyond"-commissie ("Maan, Mars en Verder"). Kort daarna ontving hij de NASA Distinguished Public Service Medal, de hoogste burgerlijke eer die de NASA toekent.[11]
In 2004 presenteerde hij de vierdelige miniserie Origins van het populairwetenschappelijke televisieprogramma Nova,[12] en schreef samen met Donald Goldsmith het bijbehorende boek Origins: Fourteen Billion Years Of Cosmic Evolution.[13] Hij werkte opnieuw met Goldsmith samen als verteller in de documentaire 400 Years of the Telescope die in 2009 door PBS werd uitgezonden.
Als directeur van het Hayden Planetarium wist Tyson traditioneel denken te buigen om Pluto niet langer de negende planeet te noemen in tentoonstellingen van het centrum. Tyson legde uit dat hij wilde kijken naar overeenkomsten tussen objecten door de aardse planeten samen te groeperen, de gasreuzen samen, en Pluto samen met gelijkaardige objecten en af te stappen van eenvoudigweg de planeten te tellen. Bij The Colbert Report, The Daily Show en BBC Horizon heeft hij gezegd dat deze beslissing hem een heleboel haatmails heeft opgeleverd, waarvan velen van kinderen.[14] In 2006 bevestigde de Internationale Astronomische Unie (IAU) deze overweging door Pluto voortaan als dwergplaneet te classificeren. Daniel Simone beschreef Tysons frustratie in een interview: "Een tijdlang waren wij hier in het Hayden Planetarium niet erg populair."
Tyson verhaalde de verhitte online discussie op het Cambridge Conference Network (CCNet), een "breed gelezen, in Groot-Brittannië gebaseerde internetchatgroep", na Benny Peisers hernieuwde oproep om Pluto's status te reclassificeren.[15] Peisers lemma, waarin hij artikelen plaatste van de AP en Boston Globe, kwam voort uit het New York Times-artikel genaamd "Pluto's Not a Planet? Only in New York" ("Is Pluto geen planeet? Alleen in New York").[16][17]
Tyson is vice-president, president en voorzitter geweest van het bestuur van de The Planetary Society. Hij was ook de gastheer van het PBS-programma Nova ScienceNow tot 2011.[18] Hij sprak op het symposium Beyond Belief: Science, Religion, Reason and Survival in november 2006, waar hij zijn presentatie The Perimeter of Ignorance hield. In 2007 werd Tyson verkozen om de populaire serie The Universe op History te presenteren als persoon die bekendstaat om zijn energieke karakter, vriendelijke optreden en ontzag voor de weidsheid van het heelal.
In mei 2009 lanceerde hij een één uur durend radiopraatprogramma met de naam StarTalk ("SterrenPraat"), dat hij samen met de comédienne Lynne Koplitz presenteerde. Het programma werd uitgezonden op zondagnamiddagen op KTLK AM in Los Angeles en WHFS in Washington DC. Het programma duurde dertien weken, maar werd in december 2010 voortgezet en toen gepresenteerd met de komieken Chuck Nice en Leighann Lord in plaats van Koplitz. Gasten variëren van wetenschapscollega's tot beroemdheden zoals Gza, Wil Wheaton, Sarah Silverman en Bill Maher. Het programma is ook op internet te volgen, zowel live als in de vorm van een podcast.[19]
In april 2011 was Tyson de hoofdspreker op de 93e International Convention of the Phi Theta Kappa International Honor Society of the Two-year School. James Randi en hij gaven een lezing, Skepticism geheten, hetgeen rechtstreeks verbonden was met het thema van de conventie The Democratization of Information: Power, Peril, and Promise ("De democratisering van informatie: Macht, Gevaar en Belofte").[20] l In 2012 kondigde Tyson aan dat hij zou verschijnen in een YouTube-serie die gebaseerd was op zijn radioprogramma StarTalk. Er is nog geen datum aangekondigd waarop deze in première zal gaan, maar zij zal worden uitgezonden op het YouTube-kanaal van Nerdist]].[21]
Trivia[bewerken]
- De planetoïde 13123 Tyson is naar hem vernoemd.
- Tyson is agnost.[2]
- De internetmeme 'We've got a badass over here' is gebaseerd op Tyson.
Bibliografie[bewerken]
- Merlin's Tour of the Universe (1989)
- Universe Down to Earth (1994)
- Just Visiting This Planet (1998)
- One Universe: At Home in the Cosmos (2000)
- Cosmic Horizons: Astronomy at the Cutting Edge (2000)
- City of Stars: A New Yorker's Guide to the Cosmos (2002)
- My Favorite Universe (12-delige serie lezingen, 2003)
- Origins: Fourteen Billion Years of Cosmic Evolution (samen met Donald Goldsmith, 2004)
- The Sky Is Not the Limit: Adventures of an Urban Astrophysicist (autobiografisch, 2000)
- Death by Black Hole: And Other Cosmic Quandaries (2007)
- The Pluto Files: The Rise and Fall of America's Favorite Planet (2009)
- Space Chronicles: Facing the Ultimate Frontier (2012)
Origins schreef Tyson naar aanleiding van en bij zijn presentatie van het populair wetenschappelijke (Amerikaanse) televisieprogramma NOVA ScienceNow.
Externe link[bewerken]
Bronnen, noten en/of referenties
|
