Nervus olfactorius

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Reukzenuw
Nervus olfactorius
Zenuw
Gray771.png
Gray's Anatomy 196,
MeSH A08.800.800.120.640
Portaal  Portaalicoon   Biologie

De nervus olfactorius[1] of reukzenuw[2][3][4] is de eerste van de twaalf hersenzenuwen. Hij staat in voor de reuk, en is strikt sensorisch.

Strikt gezien is de nervus olfactorius of n. I geen echte zenuw. Hij bestaat namelijk uit de nervi olfactorii, gebundelde uitlopers van de zintuigcellen in het reukepitheel.

Zintuigcellen[bewerken]

Symptomen bij beschadiging[bewerken]

Beschadiging van de nervi olfactorii leidt tot hyposmie (verminderde geurwaarneming) of anosmie (afwezige geurwaarneming), en in uitzonderlijke gevallen tot perosmie (afwijkende geurwaarneming).

Literatuurverwijzingen[bewerken]

  1. His, W. (1895). Die anatomische Nomenclatur. Nomina Anatomica. Der von der Anatomischen Gesellschaft auf ihrer IX. Versammlung in Basel angenommenen Namen. Leipzig: Veit & Comp.
  2. Pinkhof, H. (1923). Vertalend en verklarend woordenboek van uitheemsche geneeskundige termen. Haarlem: De Erven F. Bohn.
  3. Kloosterhuis, G. (1965). Praktisch verklarend zakwoordenboek der geneeskunde (9de druk). Den Haag: Van Goor Zonen.
  4. Jochems, A.A.F. & Joosten, F.W.M.G. (2003). Coëlho Zakwoordenboek der geneeskunde (27ste druk). Doetinchem: ElsevierGezondheidszorg.