Netty van Hoorn

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Netty van Hoorn (Amsterdam, 14 juni 1951) is een Nederlands regisseur en producent.

Biografie[bewerken]

Van Hoorn studeerde in 1983 af aan de Nederlandse Film en Televisie Academie. Zij realiseerde vervolgens vele documentaires en maakte ook reclames voor onder andere de thuiszorg en regisseerde toneelstukken.

Prijzen[bewerken]

In 1989 werd ze genomineerd voor een Gouden Kalf voor de film Sweet & Hot Music.

Won ze in 1992 de Loe de Jong prijs voor de documentaire De watersnoodramp.

En kreeg ze in 1995 weer een nominatie voor een Gouden Kalf voor de documentaire The international Singing Star Leo Fuld.

In 2002 won ze de Nederlandse Academy Award voor de documentaire Zelfmoord van een vluchteling en kreeg ze 2 keer een nominatie voor een Gouden Kalf.

Filmografie[bewerken]

  • De zevende etage (1981)
  • Ellen Muriël (1983)
  • De straat (1985)
  • In de war (1986)
  • Rok en Rol (1986)
  • Sweet & Hot Music (1989)
  • Gelati (1990)
  • Achter de dijk (1991)
  • De watersnoodramp (1992)
  • Variété, Artiest voor 't leven (1992)
  • Minder beter (1994)
  • Na de oorlog (1994)
  • De winkelwagentjesbrigade (1994)
  • Het verhaal achter het kleine gruwelijke krantenbericht (1994)
  • Te koop (1994)
  • The international Singing Star Leo Fuld (1995)
  • Je gelooft 't niet (1995)
  • Verhuis (1995)
  • Curaçao, van Watamula tot Punt Kanon (1996) 26 delen
  • Curaçao - Tamki Wambu zonder nummer (1997)
  • Curaçao - Mooi van binnen en van buiten (1997)
  • Curaçao - Mooie meisjes, mooie bloemen (1997)
  • Frank McCourt (1998)
  • Willem Breuker "Time is an Empty Bottle of Wine" (2000)
  • Zelfmoord van een vluchteling (2002)
  • Circus en Variété - Het bloed kruipt.......... (2004)
  • Macbeth aan de Maas (2005)
  • De Droomfabriek (2006/2007)
  • Een noodlottige ontmoeting (2007)

Externe link[bewerken]

IMDb