Neurasthenie

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Esculaap Neem het voorbehoud bij medische informatie in acht.
Raadpleeg bij gezondheidsklachten een arts.
Neurasthenie
Coderingen
ICD-10 F48.0
ICD-9 300.5
Portaal  Portaalicoon   Geneeskunde

Neurasthenie[1] of zenuwzwakte[1] is een psychische aandoening die valt in de categorie Neurotische, stress-gebonden en somatoforme stoornissen. De naam werd in 1869 voor het eerst gebruikt door de Amerikaanse neuroloog George Miller Beard.

Er zijn twee vormen te onderscheiden die elkaar voor een groot deel overlappen. Bij de eerste vorm bestaan klachten over vermoeidheid na geestelijke inspanning en problemen met het verrichten met dagelijkse bezigheden en werk. Vaak is er sprake van afleidende gedachten en herinneringen, concentratieproblemen en inefficiënt denken. Bij de tweede vorm ligt de nadruk op lichamelijke zwakte, zoals vermoeidheid na een geringe inspanning, spierkramp en een onvermogen tot ontspanning.

Bij beide vormen komen klachten voor als duizeligheid, hoofdpijn, bezorgdheid over geestelijke en lichamelijke gezondheid, prikkelbaarheid, depressieve verschijnselen, angst en slaapproblemen. Een diagnostisch probleem is dat bij de aandoening culturele verschillen vaak een rol spelen.

In het Amerikaanse handboek DSM-IV-TR komt de term neurasthenie niet voor. De aandoening wordt (na uitsluiting van een somatische, depressieve of angststoornis) ingedeeld in de restgroep van de somatoforme stoornissen (somatoforme stoornis niet anderszins omschreven (NAO)).

Volgens de DSM-categorisering is het chronischevermoeidheidssyndroom een ondervorm van neurasthenie.[2] Deze opvatting is echter omstreden.

NLiteratuurverwijzingen[bewerken]

  1. a b Schuurmans Stekhoven, W. (1932). Nolst Trénité’s nieuw verpleegsters zakwoordenboekje (9de druk). Amsterdam: J.M. Meulenhoff.
  2. ICD-10 Classificatie van psychische stoornissen en gedragsstoornissen - World Health Organization. ISBN 90-265-1330-5