Neutraal land

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

██ neutraliteit gegarandeerd door grondwet en internationaal erkend

██ neutraliteit niet internationaal erkend

██ voormalige neutrale landen

Een neutraal land is een land dat in geval van oorlog geen partij kiest voor een van beide kanten, en in ruil daarvoor hoopt niet aangevallen te worden door een van beide partijen. Veel neutrale landen kiezen in vredestijd voor niet-gebondenheid (verenigd in de Beweging van Niet-Gebonden Landen). De internationaalrechtelijke definitie van neutraliteit is vastgelegd tijdens de Vredesconferentie van Den Haag.

Aan neutraliteit zijn voorwaarden verbonden. Zo mag een neutraal land op geen enkele manier militaire of logistieke steun verlenen aan een van de strijdende partijen en mag het ook zijn onderdanen niet toestaan dit te doen. Uitzonderingen zijn er bijvoorbeeld voor humanitaire hulp, zoals het vervoer van gewonden. Ook in de handelspolitiek mag een neutrale staat niet een van de strijdende partijen bevoordelen.

Nederland heeft lange tijd, tussen 1839 en 1940, een neutraliteitspolitiek gevoerd. Na de Tweede Wereldoorlog is deze politiek echter verlaten ten faveure van deelname in het NAVO-bondgenootschap. Ook België was neutraal sinds 1839, maar werd tijdens de Eerste Wereldoorlog aangevallen door het Duitse Rijk. Het Verdrag van Versailles hief de neutraliteit van België definitief op.

Huidige neutrale landen[bewerken]

De volgende landen zijn op dit moment neutraal: