New York Cosmos

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
New York Cosmos
Naam New York Cosmos
Bijnaam "The Mo's" of "Cosmos"
Opgericht 1970 (heroprichting in 2010)
Stadion Yankee Stadium (1971, 1976)
Hofstra Stadium (1972–1973)
Downing Stadium (1974–1975)
Giants Stadium (1977–1985)
Voorzitter Vlag van Engeland Paul Kemsley
Technisch directeur Vlag van Frankrijk Éric Cantona
Teamkleuren Teamkleuren Teamkleuren
Teamkleuren
Teamkleuren
Thuiskleuren
Teamkleuren Teamkleuren Teamkleuren
Teamkleuren
Teamkleuren
Uitkleuren
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

De New York Cosmos is een voetbalclub uit de Amerikaanse stad New York. De club werd in 1974 opgericht en opgeheven in 1985, als gevolg van de ondergang van de NASL competitie. In 2010 maakten de New York Cosmos een herstart.

Geschiedenis[bewerken]

Vroege geschiedenis[bewerken]

De Cosmos werden in 1971 opgericht door de Turkse zakenmannen en broers Nesuhi en Ahmet Ertegün. Ze hadden fortuin gemaakt in de entertainmentindustrie met de verkoop van hun onderneming Atlantic Records. De gebroeders Ertegun zorgden voor een groot impact op het Amerikaanse voetbal door talloze vedetten naar New York te halen en de Europese sport te introduceren in de Verenigde Staten, daar waar een overgroot deel van de bevolking niet bekend was met de spelregels. Clive Toye, de eerste algemeen directeur van de club, bedacht de naam Cosmos. Hij had zich laten inspireren door baseballclub New York Mets, waarvan Mets een afkorting is van metropolitans. Toye wilde met zijn team nog een stap verder gaan en noemde het cosmopolitans ofwel wereldburgers, afgekort tot Cosmos.

Hoewel op 10 december 1970 de Cosmos officieel toetraden tot de North American Soccer League,[bron?] speelden zij pas op 17 april 1971 hun eerste wedstrijd.[bron?] De NASL was zelf toen al bezig was aan haar vierde seizoen. Veel tijd hadden de Cosmos niet nodig om te integreren binnen het Amerikaanse betaald voetbal, want in haar tweede seizoen wist het al haar eerste kampioenschap te behalen. De titel kon in 1973 niet geprolongeerd worden, want het team werd in de halve finale van de play offs uitgeschakeld door Dallas Tornado. Toch speelde Cosmos in de eerste seizoenen vrijwel voor bijna lege tribunes.

In 1975 werd officieel bekend dat de voetballegende Pelé, dankzij de bemiddeling van minister Henry Kissinger, de overstap zou maken naar de New York Cosmos. In New York verdiende hij een loon dat ruimschoots superieur was aan zijn salaris bij Santos FC.[1] Pelé maakte zijn debuut op 18 juni 1975 voor zo'n 22.500 toeschouwers. De Braziliaan trok vanaf dan de fans in groten getale naar de stadions voor de NASL-wedstrijden en inspireerde veel Amerikaanse jongeren om deze relatief onbekende sport uit te proberen.

De kampioensjaren[bewerken]

Vlag van Bermuda Randy Horton, topscorer in 1972.

Ondanks de komst van Pelé wonnen de New York Cosmos echter nog geen prijzen. Daarom werd in 1976 nóg een wereldster aangetrokken: de Italiaanse spits Giorgio Chinaglia. In 1977 werden vervolgens ook Franz Beckenbauer en Carlos Alberto Torres ingelijfd. Het seizoen 1977 werd hét succesjaar voor de New York Cosmos: de club werd kampioen en trok een recordaantal van 80.000 toeschouwers.

Het volgende seizoen, in 1978, wisten de New York Cosmos het kampioenschap te prolongeren door met 3-1 te winnen van Tampa Bay Rowdies. Om het vertrek van Pelé te compenseren had Cosmos Dennis Tueart en Vadislav Bogicevic aangetrokken. Na het wereldkampioenschap voetbal van 1978, waren ook de Nederlanders erg in trek in New York. Wim Rijsbergen en Johan Neeskens werden voor flinke bedragen aangetrokken om hun kunsten te vertonen. Johan Cruijff speelde ook enkele wedstrijden als testspeler voor de Cosmos. Hoewel er geruchten waren dat Cruijff definitief zou overkomen, tekende hij uiteindelijk bij de Los Angeles Aztecs. In 1980 kwam ook Belgisch international François van der Elst naar New York Cosmos. De club werd wederom kampioen en aan de hand van de stervoetballers ontwikkelden de Amerikaanse talenten Rick Davies, Jeff Durgan en Angelo DiBernardo zich ook sterk. De New York Cosmos werd de eerste voetbalclub die in de Verenigde Staten van het Oosten tot het Westen een grote populariteit kende.

In 1982 werd de vijfde NASL-titel in de wacht gesleept, nadat de Seattle Sounders werden verslagen. New York Cosmos groeide met haar sterspelers uit tot de toonaangevende club van de NASL en één van de meest aansprekende clubs ter wereld. De club reisde de hele wereld over en versloegen veel grote clubs van naam, waaronder in de strijd om de Trans-Atlantische beker, een internationaal bekertoernooi tussen Amerikaanse en Europese voetbalclubs. Deze beker werd drie keer gewonnen, in 1980, 1983 en 1984.

Teloorgang[bewerken]

Talloze vedetten waren naar de Amerikaanse oostkust gelokt om New York Cosmos van allure te bezorgen, maar door een gebrek aan populariteit van de voetbalsport in de Verenigde Staten, namen de schulden steeds verder toe. Hoewel de New York Cosmos soms wel 40.000 toeschouwers konden aantrekken, zaten de tribunes niet altijd vol. De sterspelers als Beckenbauer en Chinaglia verlangden weer naar Europa, waardoor Cosmos haar grootste sterspelers kwijtraakten. Voor veel clubs in de competitie was het animo te laag, maar werden er wel riante salarissen betaald aan de grote spelersnamen, die echter maar slechts werden herkend door Europese immigranten op het continent. Nadat de NASL-competitie wegens een gebrek aan belangstelling in 1984 definitief werd stopgezet, werd één jaar later, in 1985, ook de New York Cosmos opgeheven en hield het team op te bestaan. De club werd tot dusver vijf keer kampioen van Noord-Amerika.

Heroprichting[bewerken]

Op 1 augustus 2010 maakt de voormalige Braziliaanse Cosmos-speler Pelé bekend dat de New York Cosmos zouden terugkeren in de Amerikaanse voetbalwereld. Onder de nieuwe voorzitter Paul Kemsley, die eerder al bestuurslid was bij het Engelse Tottenham Hotspur FC, maakte New York Cosmos een herstart. Pelé werd meteen benoemd tot erevoorzitter en in januari 2011 werd Éric Cantona binnengehaald voor de functie van technisch directeur.[2] Met hen dient de club zo snel mogelijk een plek in de Major League Soccer te veroveren. De vernieuwde club verwacht een terugkeer op het hoogste Amerikaanse niveau in 2013. In januari 2014 werd bekend gemaakt dat de Nederlander Hans Denissen voor de club zal gaan spelen. Hij is onder andere oud-speler van FC Emmen en Willem II. In oktober 2014 werd ook bekend dat de Spaanse voetballegende Raúl ook voor de club zal gaan spelen.

Erelijst en resultaten[bewerken]

Diverse landstitels en Eastern Division trofeeën.
Competitie Aantal Jaren
Nationaal
Amerikaans voetbalkampioenschap 5x 1972, 1977, 1978, 1980, 1982,
Regionaal
Northern Division 1x 1972,
Eastern Division 6x 1978, 1979, 1980, 1981, 1982, 1983,
Vriendschappelijke toernooien
Trans-Atlantische beker[3] 3x 1980, 1983, 1984

Competitieresultaten[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie Amerikaans kampioenschap voetbal voor het hoofdartikel over dit onderwerp.
2
1
2
11
11
6
1
1
4
1
2
1
7
6
7
71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85
NASL
MISL (Indoor)
  • Notitie: Eindstand na play-offs / Niet elk seizoen speelden er evenveel teams in de competitie.

Selectie[bewerken]

Naam Nationaliteit Positie
1 Jimmy Maurer Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten Doelman
2 Hunter Freeman Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten Verdediger
3 Hunter Gorskie Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten Verdediger
4 Carlos Mendes Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten Verdediger
5 Joseph Nane Vlag van Kameroen Kameroen Middenvelder
7 Ayoze Vlag van Spanje Spanje Middenvelder
8 Diomar Víaz Vlag van Venezuela Venezuela Middenvelder
11 Peri Merošević Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten Aanvaller
12 Chad Calderone Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten Doelman
13 Kadeem Dacres Vlag van Jamaica Jamaica Middenvelder
15 Korey Veeder Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten Verdediger
16 Dane Murphy Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten Middenvelder
18 Henry López Vlag van Guatemala Guatemala Aanvaller
19 Marcos Senna Vlag van Spanje Spanje Middenvelder
20 Chris Rodd Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten Verdediger
23 Juan Gonzalez Vlag van Colombia Colombia Verdediger
24 Kyle Reynish Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten Doelman
26 Satoru Kashiwase Vlag van Japan Japan Aanvaller
30 Paulo Ferreira-Mendes Vlag van Brazilië Brazilië Middenvelder
- Jemal Johnson Vlag van Engeland Engeland Aanvaller

Internationale wedstrijden[bewerken]

  • Groep = Groepsfase
  • 1R = eerste ronde
  • 2R = tweede ronde
  • 3R = derde ronde
 
  • 1/8 = achtste finale
  • 1/4 = kwartfinale
  • 1/2 = halve finale
  • F = finale
Seizoen Competitie Ronde Land Club Score
1980 Trans-Atlantische beker Groep Vlag van Engeland Manchester City FC 3-2
Groep Vlag van Italië AS Roma 5-3
Groep Vlag van Canada Vancouver Whitecaps 1-1
1981 Trans-Atlantische beker Groep Vlag van Schotland Celtic FC 2-0
Groep Vlag van Engeland Southampton FC 2-1
Groep Vlag van Verenigde Staten Seattle Sounders 3-3
1982 Trans-Atlantische beker Groep Vlag van Italië SSC Napoli 2-2
Groep Vlag van Uruguay Nacional 3-1
Groep Vlag van Verenigde Staten Chicago Sting 3-4
1983 Trans-Atlantische beker Groep Vlag van Italië ACF Fiorentina 4-1
Groep Vlag van Brazilië São Paulo 2-3
Groep Vlag van Verenigde Staten Seattle Sounders 4-1
1984 Trans-Atlantische beker 1/2 Vlag van Spanje FC Barcelona 5-3
F Vlag van Italië Udinese Calcio 4-1

Overzichtslijsten[bewerken]

Topscorers per seizoen[bewerken]


Trainers[bewerken]


1. Aangesteld als duo in de functie van hoofdtrainer.

Bekende (oud-)spelers[bewerken]

Vlag van Brazilië Pelé, voormalig sterspeler.
Amerikanen
  • Vlag van Verenigde Staten Jack Bradley 1979
  • Vlag van Verenigde Staten Rick Davis 1978-84
  • Vlag van Verenigde Staten Bobby Smith 1976-79
Brazilianen
Italianen
Nederlanders
 
Duitsers
Overige nationaliteiten

Zie ook[bewerken]

Een aantal clubs hebben hun clubnaam genoemd naar de befaamde Amerikaanse club New York Cosmos, waaronder:

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties