Nicky Hopkins

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Nicky Hopkins
Nicky Hopkins in 1973
Nicky Hopkins in 1973
Algemene informatie
Volledige naam Nicholas Christian Hopkins
Geboren 24 februari 1944
Overleden 6 september 1994
Land Engeland
Werk
Jaren actief 1962 - 1985
Genre(s) Rock
Portaal  Portaalicoon   Muziek

Nicholas Christian Hopkins, beter bekend als Nicky Hopkins (Perivale, Londen, 24 februari 1944 - Nashville, 6 september 1994), was een Engelse muzikant. Hij speelde orgel, keyboard en piano. Ook al is hij vrij onbekend, toch heeft hij in vele grote hits meegedaan.

Biografie[bewerken]

Nicky Hopkins begon zijn muzikale carrière begin jaren zestig als pianist van de band Screaming Lord Sutch's, waar ook Ritchie Blackmore (een van de latere oprichters van Deep Purple) deel van uitmaakte. Vervolgens deed hij mee op de plaat Country Line van Cyril Davis, een van de eerste Britse bandjes.

Sinds zijn jeugd had Hopkins al de ziekte van Crohn, waardoor het hem lastig viel om te toeren. Dit deed hij dan ook niet erg vaak.

Al snel werd hij een bekende pianist in Londen, en werd hij door veel bandjes gevraagd op hun nieuwe album mee te spelen. Dit deed Hopkins voor The Kinks, Donovan en vooral The Rolling Stones.

In 1965 speelde Hopkins piano op de debuut-lp van The Who. Hierdoor nam zijn bekendheid toe. Hij heeft met een indrukwekkend aantal artiesten gespeeld, te weten:

The Rolling Stones[bewerken]

Nicky Hopkins is verder vooral bekend door The Rolling Stones. Hij bedacht en speelde bijvoorbeeld de piano-intro van de single We Love You. Hij speelde mee op hun albums:

In 1969, tijdens de opnamen van Let It Bleed, kwam Keith Richards niet opdagen. Dit kwam doordat hij ruzie had met Ry Cooder, die de mogelijke vervanger van de overleden gitarist Brian Jones zou worden. Tijdens het wachten namen Nicky Hopkins, Mick Jagger, Bill Wyman en Ry Cooder de plaat Jamming With Edward op. De opnamen werden later ook op elpee uitgebracht, maar niet onder de naam The Rolling Stones.

Op 26 september 1994 overleed Hopkins in het St. Thomas Hospital in Nashville op 50-jarige leeftijd. Hij was toen nog bezig met zijn autobiografie.

Discografie soloalbums[bewerken]

  • Revolutionary Piano, CBS, 1966
  • The Tin Man was a Dreamer, CBS, 1973
  • No More Changes, Mercury, 1975
  • The Fugitive - Original TV Drama Soundtrack, Toshiba EMI, 1992
  • Patio - Soundtrack, Toshiba EMI, 1992
  • Namiki Family - Soundtrack CD, Toshiba, 1993
  • Last Song, PCCA-00492, 1996