Nicolaas van Anjou

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Nicolaas van Anjou
1448 -1473
Hertog van Lotharingen
Periode 1470-1473
Voorganger Jan II
Opvolger René II
Burggraaf van Thouars
Periode 1469-1472 (samen met Anna)
Voorganger Lodewijk van Amboise
Opvolger Lodewijk XI
Vader Jan II van Lotharingen
Moeder Maria van Bourbon
Lorraine Arms 1430.svg
Wapen van Nicolaas

Nicolaas van Anjou (Nancy, 1448 - aldaar, 1473) was de enige zoon van Jan II van Lotharingen, hertog van Calabrië, en van Maria van Bourbon.

In 1461 werd een verloving geregeld met Anna van Beaujeu, de net dat jaar geboren dochter van Lodewijk XI. Bij deze gelegenheid kreeg Anna het burggraafschap Thouars toegewezen, waardoor Nicolaas burggraaf van Thouars werd. In 1472 verried Nicolaas de koning en ging hij over naar het kamp van de hertog van Bourgondië. De verloving werd verbroken en Anna van Beaujeu zou ten slotte huwen met Peter van Beaujeu.

In 1470 volgde hij zijn vader op als hertog van Opper-Lotharingen. Nicolaas zou zich in 1472 verloven met Maria, dochter van Karel de Stoute. In 1473 trachtte hij Metz te veroveren, zonder succes. Bij zijn overlijden nam Lodewijk XI Thouars terug.

Zonder wettige opvolger kwam Lotharingen aan zijn tante Yolande die het bestuur onmiddellijk doorgaf aan haar zoon René II. Zijn natuurlijke dochter, Margaretha, was gehuwd met Jan van Chabannes, graaf van Dammartin.