Nicolaas van Anjou
| Nicolaas van Anjou | ||
| 1448 -1473 | ||
| Hertog van Lotharingen | ||
| Periode | 1470-1473 | |
| Voorganger | Jan II | |
| Opvolger | René II | |
| Burggraaf van Thouars | ||
| Periode | 1469-1472 (samen met Anna) | |
| Voorganger | Lodewijk van Amboise | |
| Opvolger | Lodewijk XI | |
| Vader | Jan II van Lotharingen | |
| Moeder | Maria van Bourbon | |
Nicolaas van Anjou (Nancy, 1448 - aldaar, 1473) was de enige zoon van Jan II van Lotharingen, hertog van Calabrië, en van Maria van Bourbon.
In 1461 werd een verloving geregeld met Anna van Beaujeu, de net dat jaar geboren dochter van Lodewijk XI. Bij deze gelegenheid kreeg Anna het burggraafschap Thouars toegewezen, waardoor Nicolaas burggraaf van Thouars werd. In 1472 verried Nicolaas de koning en ging hij over naar het kamp van de hertog van Bourgondië. De verloving werd verbroken en Anna zou ten slotte huwen met Peter van Beaujeu.
In 1470 volgde hij zijn vader op als hertog van Lotharingen. Nicolaas zou zich in 1472 verloven met Maria, dochter van Karel de Stoute. In 1473 trachtte hij Metz te veroveren, zonder succes. Bij zijn overlijden nam Lodewijk XI Thouars terug.
Zonder wettige opvolger kwam Lotharingen aan zijn tante Yolande die het bestuur onmiddellijk doorgaf aan haar zoon René II. Zijn natuurlijke dochter, Margaretha, was gehuwd met Jan van Chabannes, graaf van Dammartin.
