Nicolas Nabokov

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Nicolas Dmitrievitsj Nabokov (Russisch: Николай Дми́триевич Набоков) (Ljoebtsja, 17 april [O.S. 4 april] 1903 - 6 april 1978), was een Russisch-Amerikaans componist en schrijver. Hij werd geboren in Rusland en werd Amerikaans staatsburger in 1939. Hij was een neef van Vladimir Nabokov. Hij heeft onder andere gecomponeerd voor het befaamde Les Ballets Russes. [1]

Levensloop[bewerken]

Nicolas Nabokov, neef van Vladimir Nabokov, werd geboren in een gezin dat behoorde tot de Russische landadel in de stad Ljoebtsja, in de buurt van Minsk. Hij kreeg privéonderwijs. In 1918, nadat zijn familie was gevlucht naar de Krim, begon hij zijn muzikale opleiding bij Vladimir Rebikov. Hij heeft vervolgens korte tijd in Duitsland gewoond waarna hij zich in 1923 in Parijs vestigde. Nabokov studeerde er aan de Sorbonne.

In 1933 verhuisde hij naar de Verenigde Staten en werd hij muziekdocent voor de Barnes Foundation. Hij gaf in 1936-1941 les aan het Wells College in New York City en vertrok vervolgens naar St. John's College in Maryland. Op advies van W.H. Auden werkte hij in 1945 voor de U. S. Strategic Bombing Survey in Duitsland. Hij fungeerde vervolgens een tijdlang als cultureel adviseur in het bezette Duitsland. In 1947 ging hij terug naar de Verenigde Staten en doceerde aan het Peabody Institute of the Johns Hopkins University in Baltimore. Later, in 1950-1952, was hij muzikaal directeur aan de American Academy in Rome. In 1951 werd hij secretaris-generaal van de nieuw-opgerichte Congress of Cultural Freedom (CFF). Deze functie behield hij meer dan vijftien jaar. Hij organiseerde in die hoedanigheid bekende culturele evenementen en muziekfestivals. Na de opheffing van de CFF doceerde hij aan diverse Amerikaanse universiteiten. In 1970 werd hij benoemd tot componist aan het Aspen Instituut voor de humaniora. Daar bleef hij tot 1973.

Hij is vijf keer getrouwd geweest en kreeg drie zonen.

Werk[bewerken]

Nabokovs eerste belangrijke compositie was het ballet-oratorium voor Serge Diaghilevs Ballets Russes uit 1928, maar hij schreef ook 3 symfonieën en ander orkestwerken.

Composities[bewerken]

Werken voor orkest[bewerken]

  • 1930 Symphonie lyrique (Lyrische Symfonie)
  • 1932 Concert, voor piano en orkest
  • 1941 Sinfonia biblica
  • 1952 Les Hommages, voor cello en orkest
  • 1968 Symfonie nr. 3 "A Prayer"

Werken voor harmonieorkest[bewerken]

  • 1945 Drie symfonische marsen
  • Circus scènes

Muziektheater[bewerken]

Opera's[bewerken]

Voltooid in titel aktes première libretto
1958 Rasputin's End
of: The Holy Devil
2e versie: Der Tod des Grigorij Rasputin
1958, Louisville;
2e versie: 1959, Keulen
Stephen Spender
1971 Love's Labour's Lost 1973 Brussel Wystan Hugh Auden en Chester Kallman
naar William Shakespeare

Balletten[bewerken]

Voltooid in titel aktes première libretto choreografie
1928 Ode: Méditations sur la majesté de Dieu ballet-oratorium 1928, Parijs R. Désormières naar Michail Lomonsov
1933 Les Valses de Beethoven
1934 La Vie de Polichinelle
1934 Union Pacific 1934, Philadelphia Archibald MacLeish
1941 The Last Flower J. Thurber
1966 Don Quixote 1966, New York City naar Miguel de Cervantes Saavedra

Vocale muziek[bewerken]

  • 1933 Job, oratorium voor mannelijke stemmen en orkest - libretto: J. Maritain
  • 1940 America was Promises, cantate voor contralto, bariton, mannelijke stemmen en slagwerk - tekst: Archibald MacLeish
  • 1948 The Return of Pushkin, elegie voor sopraan, tenor en orkest - tekst: van de componist naar Aleksandr Poesjkin
  • 1951 Vita nuova, voor sopraan, tenor en orkest - tekst: naar Dante Alighieri
  • 1961 4 Poèmes, voor stemmen en piano - tekst: Boris Pasternak
  • 1966 6 Lyric Songs, voor zangstemmen en orkest - tekst: Anna Achmatova

Bibliografie[bewerken]

  • Bonnie Hedges, Bonlyn Hall: Twentieth-Century composers in the Chesapeake Region, in: Twentieth-century composers in the Chesapeake region - A bio-bibliography and guide to library holdings, Richmond, Virginia: Chesapeake Chapter Music Library Association, 1994, 168 p.
  • Wolfgang Suppan, Armin Suppan: Das Neue Lexikon des Blasmusikwesens, 4. Auflage, Freiburg-Tiengen, Blasmusikverlag Schulz GmbH, 1994, ISBN 3-923058-07-1
  • Maurice Fleuret: Chroniques pour la musique d'aujour'hui, Arles, France: Editions Bernard Coutaz, Recueil d'analyses de cinquante-quatre musiciens sélectionnées parmi la production journalistique de Maurice Fleuret. 1992, 275 p. ISBN 978-2-87712-049-4
  • Edith Borroff, J. Bunker Clark: American opera : a checklist, Detroit: Harmonie Park Press, 1992, 334 p., ISBN 978-0-89990-063-6
  • Paul E. Bierley, William H. Rehrig: The heritage encyclopedia of band music : composers and their music, Westerville, Ohio: Integrity Press, 1991, ISBN 0-918048-08-7
  • Giuseppe Triggiani, Franco Mannino: Il melodramma nel mondo 1597-1987, Bari: Levante Editori-Bari, 1988, 378 p.
  • Lubov Breit Keefer: Baltimore's music - The haven of the American composer, Baltimore: 1982, 343 p.
  • James L. Limbacher: Film music : from violins to video, Metuchen, N.J.: Scarecrow Press, 1974.

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties

Referenties

  1. Dit is gedeeltelijk een vertaling van het Engelse Wikipedia-artikel.

Literatuur

  • Nicolas Nabokov, Old Friends and New Music (memoir), Boston: Little Brown 1951
  • Nicolas Nabokov, Igor Stravinsky, 1964.
  • Nicolas Nabokov, Bagázh : memoirs of a Russian cosmopolitan, New York: Atheneum 1975 (ISBN 0-689-10656-4)
  • Ian Wellens, Music on the Frontline: Nicolas Nabokov's Struggle against Communism and Middlebrow Culture, Aldershot: Ashgate 2002 (ISBN 0-7546-0635-X)