Nicolas Poussin

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Zelfportret

Nicolas Poussin (bij Les Andelys, 15 juni 1594 - Rome, 19 november 1665) was een Franse kunstschilder.

Biografie[bewerken]

Poussin werd geboren in de buurt van het plaatsje Les Andelys, dat tegenwoordig in het departement Eure in Normandië ligt. Hij ging in de leer in verschillende ateliers. In die tijd veranderde de Franse kunstwereld; het oude systeem van ateliers met leerlingen werd geleidelijk vervangen door academies. Poussin is nooit naar een academie gegaan.

Apollon amoureux de Daphné, 1664

Vanaf 1624 werkte hij in Rome, waar hij onder bescherming stond van kardinaal Barberini, een kunstverzamelaar en maecenas. In 1629 trouwde hij met Anna Maria Dughet. Hier gaf hij Gaspard Dughet, de broer van Anna Maria, les in de schilderkunst.

In 1640 vroegen Lodewijk XIII en Kardinaal de Richelieu hem terug te komen naar Frankrijk om aan het hof te schilderen. In 1642 ging hij weer terug naar Rome, waar hij schilderijen met mythologische thema's ging maken.

Hij overleed in Rome en werd begraven in de San Lorenzo in Lucina.

Schilderstijl[bewerken]

Hij wordt gezien als de belangrijkste vertegenwoordiger van het Franse classicisme in de 17e eeuw. In zijn werk komen de deugden helderheid, logica en orde tot uiting. Zijn invloed op de Franse kunst is groot; ook twintigste-eeuwse schilders zoals Paul Cézanne zijn door hem beïnvloed.

Musea[bewerken]

Veel van zijn werken zijn te zien in het Louvre. Verder in diverse musea, onder andere in:

Werken[bewerken]

De dood van Germanicus, 1627
  • De Triomf van Flora, 1631
  • De Sabijnse maagdenroof, circa 1647-1648
  • Eliëzer en Rebecca, 1648
  • Zomer, of Ruth en Boaz, 1660-1664

Zie ook[bewerken]

Galerij[bewerken]

Externe links[bewerken]