Nicole Jagerman

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Nicole Jagerman
Afbeelding gewenst
Persoonlijke informatie
Nationaliteit Vlag van Nederland Nederlandse
Geboorteplaats Amstelveen, Nederland
Geboortedatum 23 juli 1967
Profdebuut 1985
Met pensioen 1996
Totaal prijzengeld $ 494.184
Profiel (en) WTA-site
Enkelspel
Winst-verliesbalans 136 - 138
Titels 0 WTA, 0 ITF
Hoogste positie 43e (14 mei 1990)
Olympische ringen Olympische Spelen 3e ronde (1992)
Grandslamresultaten
Vlag van Australië Australian Open 3e ronde (1988, 1990)
Vlag van Frankrijk Roland Garros 4e ronde (1988)
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon 2e ronde (1990, 1991)
Vlag van Verenigde Staten US Open 3e ronde (1993)
Dubbelspel
Winst-verliesbalans 115 - 112
Titels 2 WTA, 3 ITF
Hoogste positie 22e (20 november 1995)
Olympische ringen Olympische Spelen 1e ronde (1992)
Grandslamresultaten
Vlag van Australië Australian Open kwartfinale (1995)
Vlag van Frankrijk Roland Garros 3e ronde (1995)
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon 3e ronde (1993–1995)
Vlag van Verenigde Staten US Open 3e ronde (1994)
Laatst bijgewerkt op: 10 mei 2012
Portaal  Portaalicoon   Tennis

Nicole Jagerman (Amstelveen, 23 juli 1967) is een voormalig tennisster uit Nederland. Ze begon haar professionele carrière in 1985. Haar laatste officiële wedstrijd speelde ze in 1996. Jagerman is gehuwd geweest met Karel Muns[1] en nam enige tijd onder de naam Nicole Muns of Nicole Muns-Jagerman aan toernooien deel. Later trad ze in het huwelijk met Ronald Krijger; daarna schreef ze zich in als Nicole Krijger of Nicole Krijger-Jagerman.

Op de WTA-tour wist zij geen enkelspeltitel te behalen. Haar hoogste ranking in het enkelspel was 43e (mei 1990). Op de Olympische Zomerspelen in 1992 in het Spaanse Barcelona bereikte ze de derde ronde, waarin ze verloor van de Duitse Anke Huber.

In het dubbelspel wist zij twee titels op de WTA-tour te winnen, in 1986 in het Italiaanse Perugia met Carin Bakkum en in 1991 in het Oostenrijkse Kitzbühel met Bettina Fulco-Villella.

Palmares[bewerken]

Posities op de WTA-ranglijst enkelspel[bewerken]

  • 31 december 1986: 106
  • 31 december 1987: 146
  • 31 december 1988: 72
  • 31 december 1989: 82
  • 31 december 1990: 69
  • 31 december 1991: 67
  • 31 december 1992: 113
  • 31 december 1993: 68
  • 31 december 1994: 135
  • 31 december 1995: 214

Hoogst bereikte positie: 43 (14 mei 1990)

WTA-finaleplaatsen dubbelspel[bewerken]

nr. datum toernooi partner tegenstandsters w/v score
1. 1986-07-11 WTA Perugia Vlag van Nederland Carin Bakkum Vlag van Verenigde Staten Amy Holton
Vlag van Zwitserland Csilla Bartos-Cserepy
winst 6-4 6-4
2. 1986-12-08 WTA Buenos Aires Vlag van Nederland Manon Bollegraf Vlag van Verenigde Staten Lori McNeil
Vlag van Argentinië Mercedes Paz
verlies 1-6 6-2 1-6
3. 1990-07-15 WTA Båstad Vlag van Nederland Carin Bakkum Vlag van Argentinië Mercedes Paz
Vlag van Denemarken Tine Scheuer-Larsen
verlies 3-6 7-610 2-6
4. 1990-07-22 WTA Estoril Vlag van Nederland Carin Bakkum Vlag van Italië Sandra Cecchini
Vlag van Argentinië Patricia Tarabini
verlies 6-1 2-6 3-6
5. 1991-07-21 WTA Kitzbühel Vlag van Argentinië Bettina Fulco-Villella Vlag van Italië Sandra Cecchini
Vlag van Argentinië Patricia Tarabini
winst 7-5 6-4

Prestatietabel[bewerken]

Grand slam, enkelspel[bewerken]

Toernooi 1987 1988 1989 1990 1991 1992 1993 1994
Vlag van Australië Australian Open 3R 1R 3R 2R 1R 1R
Vlag van Frankrijk Roland Garros 1R 4R 3R 1R 3R 1R 2R 1R
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon 1R 1R 1R 2R 2R 1R 1R
Vlag van Verenigde Staten US Open 2R 2R 1R 1R 3R 2R

Grand slam, dubbelspel[bewerken]

Toernooi 1987 1988 1989 1990 1991 1992 1993 1994 1995 1996
Vlag van Australië Australian Open 1R 2R 1R 2R 1R 1R KF
Vlag van Frankrijk Roland Garros 1R 1R 2R 1R 1R 2R 2R 2R 3R 1R
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon 1R 2R 1R 1R 2R 3R 3R 3R
Vlag van Verenigde Staten US Open 2R 1R 1R 1R 1R 3R 2R

Externe links[bewerken]

Bronnen