Nigel Farage

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Nigel Farage
Farage in februari 2014
Farage in februari 2014
Volledige naam Nigel Paul Farage
Geboren Farnborough, 3 april 1964
Land Groot-Brittannië
Partij Conservatieve Partij (tot 1993)
UK Independence Party (1993-heden)
Functies
1999-heden Lid Europees Parlement
2009-heden Fractievoorzitter EVD
2010-heden Partijleider UK Independence Party
Portaal  Portaalicoon   Politiek

Nigel Paul Farage (Farnborough, 3 april 1964) is een Britse politicus en leider van de UK Independence Party (UKIP). Hij is ook lid van het Europees Parlement voor Zuidoost-Engeland. Hij is mede-voorzitter van de eurosceptische fractie Europa van Vrijheid en Democratie in het Europarlement.

Op 4 september 2009 werd bekendgemaakt dat Farage zijn leiderschap van de UKIP op zou geven om hem tijd te geven om zich kandidaat te stellen voor een parlementszetel in het Britse parlement.[1] Hij werd niet verkozen voor het Britse parlement en is nu weer de leider van UKIP.

Op 6 mei 2010 was Farage betrokken bij een vliegtuigongeluk. Hij raakte lichtgewond toen het reclamevliegtuigje waarin hij zat neerstortte.[2] Het vliegtuigje zou een reclamesleep van Farages partij slepen.

Controverses[bewerken]

Farages standpunten worden gekenmerkt door zijn controversiële en sceptische opmerkingen jegens de Europese Commissie.

In 2004 maakte Farage bekend dat de voorgedragen Europees Commissaris Jacques Barrot in 2000 veroordeeld werd wegens verduistering van overheidsgeld en daardoor twee jaar geen publiek ambt mocht bekleden. Barrot werd in 2004 toch verkozen als eurocommissaris.

In 2005 verzocht Farage aan de Europese Commissie om bekend te maken waar de commissarissen hun vakantie hadden doorgebracht. De EC weigerde dit op basis van de privacy van de commissarissen. De Duitse krant Die Welt onthulde dat de President van de EC, José Manuel Barroso, een week had doorgebracht op het jacht van een studievriend van de London School of Economics, de Griekse scheepsmagnaat Spiro Latsis. Een week later ontving het bedrijf van Latsis steun van de EC ter waarde van 10,3 miljoen euro. De boottocht bleek echter plaats te hebben gevonden vóórdat Barroso zijn ambt aanvaardde, en de steunmaatregel goedgekeurd door de vorige Europese Commissie.[3] Niettemin overtuigde Farage 75 Europarlementariërs een motie van wantrouwen in te dienen tegen Barroso. Deze motie werd met succes behandeld op 12 mei 2005 waardoor Barroso voor het parlement moest verschijnen. Bij het debat over de motie werd de motie verworpen.

Farages partij onthulde vlak na de verkiezing van Joseph Daul, leider van de Franse boeren, in de Europese Volkspartij en Europese Democraten dat Daul onderwerp is van een strafrechtelijk onderzoek in Frankrijk. Het onderzoek richtte zich op vermeend misbruik van belastinggeld ter waarde van zestien miljoen euro door Franse boerenvakbonden.[4] Op 5 december 2008 werden Daul en de zijnen door het correctionele hof in Parijs van alle verdenkingen vrijgesproken[5].

Na een toespraak door Prins Charles voor het Europees parlement, waarin Charles de EU opriep een leidende rol te nemen tegen de klimaatverandering, bleef Farage als enige zitten tijdens het applaus. Farage noemde de adviseurs van de prins naïef en dwaas.[6] Farage vroeg zich openlijk af hoe iemand als prins Charles naar het Europarlement mocht komen met de mededeling dat hij vindt dat het EP meer macht moet krijgen.

In 2009 bekritiseerde hij de hoge vergoedingen die Europarlementariërs krijgen. Ook maakte hij bekend dat de campagne om de Ieren te overtuigen voor het Verdrag van Lissabon te stemmen bij het referendum over het verdrag ongeveer 440 miljoen euro gekost had en bekostigd was door de Europese Commissie.

Op 24 februari 2010, na een toespraak van Herman Van Rompuy, beledigde Farage Van Rompuy door te zeggen dat Van Rompuy het charisma van een natte dweil en de uitstraling van een tweederangs bankmedewerker heeft.[7] Farage ging verder met de melding dat hij Van Rompuy ervan verdenkt de stille moordenaar te zijn van de Europese democratie en de Europese lidstaten. Ook noemde Farage België een "non-country". Na dit incident verzocht de Belgische Eerste Minister Yves Leterme Farage om zijn excuses aan te bieden, hetgeen hij weigerde; hij 'verontschuldigde' zich enkel bij alle bankbedienden in de wereld. Hiervoor ontnam de voorzitter van het Europees Parlement Jerzy Buzek Farage zijn vergoeding voor tien dagen, wat overeenkomt met een "boete" van ongeveer 3000 euro.[8]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Farage to quit as UKIP Leader, UKIP website, geraadpleegd op 4 september 2009
  2. Nigel Farage injured in plane crash on election day
  3. Barroso survives confidence debate over free holiday with Greek tycoon - Europe, World - The Independent. News.independent.co.uk (2005-05-26) Geraadpleegd op 2009-06-08
  4. Waterfield, Bruno. EU Right's new leader at heart of funds inquiry. Telegraph (2007-01-13) Geraadpleegd op 2009-06-08
  5. « Relaxe générale des ex-dirigeants de la FNSEA dans une affaire de détournements », La Tribune, 5 december 2008.
  6. "Politics | UKIP anger at prince's EU speech", BBC News, 2008-02-14. Geraadpleegd op 2009-06-08.
  7. "Tirade against 'damp rag' EU president shocks MEPs", BBC News, 2010-02-24. Geraadpleegd op 2010-02-24.
  8. "Grofgebekte Brit verliest toelage", VRT Nieuws, 2010-03-02. Geraadpleegd op 2010-03-03.