Nigeriaanse oplichting

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Nigeriaanse oplichting is een vorm van oplichting. Het slachtoffer worden gouden bergen beloofd als hij eerst (relatief) kleine onkosten wil voorschieten. De 'kosten'-truc wordt herhaald tot het slachtoffer afhaakt, waarna de oplichters spoorloos verdwijnen. De term "Nigeriaanse oplichting" wordt in overdrachtelijke zin ook gebruikt voor oplichtingspogingen vanuit andere landen.

Deze vorm van oplichten is eeuwenoud. Een voorloper deed de ronde in 1900. Een zogenaamde rijkaard zat ergens gevangen en kon niet bij zijn geld om zijn proceskosten te betalen. Het slachtoffer werd gevraagd in ruil voor een beloning het geld tijdelijk onder zich te houden. Uiteindelijk moest ook hier geld voorgeschoten worden.

Met de komst van het internet en de bijhorende internetfraude zijn de oude communicatiemiddelen, fax en brief, nagenoeg geheel vervangen door massale e-mail-spam en berichten via community-netwerksites (oa. Facebook) en veilingsites (oa. Marktplaats, Kapaza).

Er is een grote verscheidenheid in types oplichting. Typische voorbeelden zijn de Afrikaanse dictator die steun vraagt (lees: geld) om een grote som geld van zijn bankrekening te halen, aankopen op veilingsites die naar Afrikaanse landen opgestuurd moeten worden, Russische of Oekraïense schonen die geld nodig hebben om hun geliefde (het slachtoffer) te ontmoeten ...

De meeste oplichtingspogingen zijn te herkennen doordat het voorstel "te goed om waar te zijn is", de oplichters weinig aandacht besteden aan de eerste mails (taalfouten), het voorstel gelinkt is met het "exotische" buitenland en gebruik maakt van speciale betalingsmethodes zoals Western Union.

Spam[bewerken]

De eerste stap is het versturen van een stortvloed aan e-mail (spam) naar alle mogelijke adressen. Er wordt meestal gewerkt met een aantal standaardteksten en varianten daarop. De afzender beweert bijvoorbeeld een hoge overheidsfunctionaris te zijn, of een executeur-testamentair, een stervende rijkaard, of een loterij. Het betreft een som van vaak vele miljoenen euro's of dollars, waarbij de hulp wordt ingeroepen van de ontvanger bij een of andere transactie. Er wordt een beloning in het vooruitzicht gesteld en er wordt bij de ontvanger op aangedrongen zo snel mogelijk telefonisch contact op te nemen. Er wordt vaak van webmailadressen gebruikgemaakt, zoals Hotmail, Yahoo Mail en Gmail.

Voorbeeldbrief[bewerken]

Hieronder staat een voorbeeld van een dergelijke brief. Het slachtoffer verkocht een Sony-fototoestel op de website Marktplaats.nl

Hallo Verkoper, Mijn naam is Kari Janssen, ben 38 jaar en kom uit Belgie.De reden dat ik u dit alles vertel is, omdat ik zeer 
geinteresseerd ben in het product dat u aanbiedt . Graag zou ik willen weten , of het artikel dat u aanbiedt ook lettertijk in de staat 
verkeert dat wat u beschrijft, aangezien ik dit product als cadeau voor mijn zoon bestemd is Graag zou ik direct voor het product willen
betalen. Ook zou ik u willen vragen om het totale kostenplaatje naar mij te versturen inclusief verzendkosten. Ook zou ik u direct willen
vragen om uw rekening nr , Naam , En Adres,evt ook uw tel nr. Zodra u mij uw gegevens hebt gemaild zal ik u het geld toe 
sturen.onderstaand vindt alvast de gegevens van mijn zoon.

Name: Adebayo BabaTunde
Address:27 road 7
City ; ile ife
State :osun state
Zip code:234036
Country:Nigeria

Mvg,K Janssen,

Deze reactie is afkomstig van;
Naam: kari034janssen
E-mailadres: kari034janssen@hotmail.com

Merk op dat in het eerste bericht de specifieke verkoopsvoorwaarden (naam verkoper, product, prijs, naam) niet vermeld worden.

Hierna volgen enkele berichten waarin de verkoop geregeld wordt. De oplichtingspoging eindigt wanneer de oplichter een vervalst betalingsbewijs doorstuurt.

Hallo , ik ben net terug van mijn bank ,en heb het geld overgemaakt.Net even mijn bank rekening gechecked en het geld is 
afgeschreven.Bij de bank hebben ze me laten weten dat u een mail krijgt dat ik het geld heb overgemaakt.De naam van mijn bank is City 
bank.Graag zou ik u willen vragen om het product op te sturen en het track and trace nr te sturen naar mijn bank.Zodra u dat heeft 
gedaan ontvangt u het geld direct,is mij verteld.Hoop snel iets van u te
vernemen ,
mvg
Ps.Mocht u een probleem ondervinden laat u mij dat aub weten. 

Varianten[bewerken]

Op de bovengenoemde truc bestaan vele varianten, die er echter stuk voor stuk op zijn gericht de slachtoffers geld afhandig te maken. Er zijn ontelbare varianten mogelijk. Een kleine greep:[bron?]

  • verkoop van rashuisdieren, waarna de oplichter vraagt om vliegticket, douanekosten, dierenartskosten, inentingskosten te betalen
  • aanbieden van een luxejob in een exotisch land met zeer interessante voorwaarden. Maar dan zijn er plots kosten voor de werkvergunning, opstellen van het contract...
  • Het slachtoffer heeft via internet een penvriend(in) leren kennen uit een ver land. Zijn of haar foto ziet er aantrekkelijk uit en de mailtjes worden steeds romantischer of erotischer getint. De penvriend(in) wil naar het slachtoffer reizen, maar kan geen vliegticket of visum betalen. Dat kan het slachtoffer toch wel voorschieten? Ook worden er vaak zielige verhalen opgevoerd waarmee om geld wordt gebedeld, zoals een huurachterstand, medicijnen voor een ziek familielid, een opleiding, etc.
  • Het bieden op producten met een hoge waarde door middel van veilingsites. Zij zitten dan vaak boven de vraagprijs. Als het dan zover is doen ze de transactie meestal door een 'middleman': zij sturen zogenaamd het geld naar de 'middleman' en jij verstuurt het product naar hem en moet een bewijs dat je iets hebt verstuurd terugmailen voordat je je geld krijgt.

Gevolgen[bewerken]

De oplichting kan het slachtoffer financieel volledig ruïneren. Sommige slachtoffers steken zichzelf diep in de schulden. Dit draagt ook bij tot het blijven betalen: in de ogen van het slachtoffer is er geen weg meer terug nadat er zoveel schulden zijn gemaakt, en is het beloofde bedrag de enige uitweg. In de extreemste gevallen raken ze alles wat ze bezitten kwijt en blijven bovendien met een flinke restschuld achter.

Wanneer iemand tot de ontdekking is gekomen dat hij is opgelicht, is de kans erg klein dat hij zijn geld terugziet. De oplichters maken gebruik van niet-traceerbare kanalen en laten zich ook op een niet-traceerbare manier betalen, bijvoorbeeld via Western Union. Ook zelf of via een privé-detective op onderzoek uitgaan heeft meestal geen andere gevolgen dan dat de kosten nog verder oplopen. Zelfs in de zeldzame gevallen waarin het tot arrestaties komt is het geld meestal 'verdwenen'.

Naast de financiële schade is er vaak ook emotionele schade. Het slachtoffer durft niemand meer te vertrouwen. Ook komt het soms voor dat het slachtoffer wanhopig blijft vastklampen aan de droom van het geld en de oplichters blijft betalen, ook als een derde hem inmiddels op de feiten heeft gewezen. Sommige slachtoffers hebben zelfmoord gepleegd, zoals de Engelsman Leslie Fountain die zichzelf in november 2003 in brand stak na tot de ontdekking te zijn gekomen dat hij was opgelicht. Een ander dodelijk incident vond plaats in februari 2003 op de Nigeriaanse ambassade in Praag. De 72-jarige Tsjech Jiří Pasovský schoot twee ambassademedewerkers neer, waarvan een dodelijk, nadat hij was opgelicht voor $ 600 000 en hij van de Nigeriaanse consul-generaal te horen had gekregen dat Nigeria hem dat niet zou terugbetalen.

Er zijn ook gevallen aan de orde geweest waarin een slachtoffer, al dan niet op uitnodiging van de oplichters, naar het betreffende Afrikaanse land afreisde en gegijzeld werd. Bovendien zijn er ook verschillende gevallen van moord bekend (in de periode 1994-97 alleen al 15 gevallen). De meest bekende '419 moord' was die op de Griekse George Makronalli. Hij werd door oplichters naar Zuid-Afrika gelokt, gegijzeld, en uiteindelijk vermoord toen zijn familie het losgeld niet betaalde.

Slachtoffers die zelf de onkosten niet kunnen betalen komen soms in de verleiding geld te verduisteren om zo de onkosten te betalen. Bijvoorbeeld door uit een bankrekening van de werkgever te betalen, of uit onder beheer staande gelden van derden. Men denkt immers dat het saldo binnen korte tijd weer kan worden aangevuld. Het geld komt echter niet, en sommige slachtoffers zijn zelf strafrechtelijk vervolgd omdat ze verduistering hebben gepleegd teneinde de 'onkosten' te kunnen betalen. Een van de bekendste voorbeelden hiervan was de oplichting van de Braziliaanse bankdirecteur Nelson Sakaguchi door de Nigeriaanse oplichter Emmanuel Nwude. Van 1995 tot 1998 betaalde Sakaguchi $ 242 miljoen aan Nwude. Dit geld was afkomstig van Sakaguchi's werkgever, Banco Noroeste Brazil, die hierdoor failliet ging. Deze zaak was een van de omvangrijkste fraudezaken ooit en leidde uiteindelijk tot 2 doden en een civiele- en strafprocedure tegen Sakaguchi. Nwude werd eveneens vervolgd door de Nigeriaanse autoriteiten en is uiteindelijk tot 25 jaar gevangenisstraf veroordeeld. Het grootste deel van het geld is terugbetaald.

Wanneer het slachtoffer persoonlijke informatie heeft gestuurd is het mogelijk dat die ook wordt gebruikt om mensen op te lichten, bijvoorbeeld via identiteitsdiefstal. Hierdoor kan het slachtoffer zelfs jaren later nog in de problemen komen.

Bestrijding[bewerken]

Nederland[bewerken]

De bestrijding van deze fraude is in Nederland in handen van het KLPD. De zaak is zeer gecompliceerd en de prioriteit ervan ligt niet hoog. Hoewel er af en toe een succes wordt geboekt, blijft het dweilen met de kraan open.[1][2]

Trivia[bewerken]

  • In 2005 kreeg deze vorm van oplichting de Ig Nobelprijs voor Literatuur - Presented to the Internet entrepreneurs of Nigeria, for creating and then using e-mail to distribute a bold series of short stories, thus introducing millions of readers to a cast of rich characters — General Sani Abacha, Mrs. Mariam Sanni Abacha, Barrister Jon A Mbeki Esq., and others — each of whom requires just a small amount of expense money so as to obtain access to the great wealth to which they are entitled and which they would like to share with the kind person who assists them.
  • Sommige ontvangers laten zich niet beetnemen, maar doen net alsof ze dat wel doen. Ze schrijven enthousiaste berichten terug waarna er een uitgebreide correspondentie ontstaat. Op internet zijn hiervan veel voorbeelden terug te vinden. [3][4]
  • In het Vlaamse televisieprogramma Basta werd in februari 2011 met behulp van verborgen camera's getoond hoe een oplichter voor de gek werd gehouden, waarbij zelfs een eenarmige man, twee dwergen en een pony in het spel betrokken werden. Ten slotte werd geënsceneerd dat iedereen opgepakt werd door de politie, behalve de oplichter zelf. Hierdoor moest deze weggaan zonder geld, zonder echter te vermoeden dat hij in het ootje werd genomen.[5]
  • In het eerste seizoen van de Nederlandse politieserie Flikken Maastricht was er een aflevering over deze "419 Fraude".

Zie ook[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. KvK.nl: Kopstuk Nigeriaanse oplichting opgepakt
  2. LJN AF9286 - Een uitspraak van de rechter in een 'nigerian scam' zaak
  3. Oplichting in het Nederlands 419scam.org
  4. "Oplichten Nigeriaanse scammers is gewoon leuk" security.nl, 15 mei 2009
  5. Pest eens een internetfraudeur Basta op YouTube