Nikkelijzer

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Widmanstättenstructuur, ontstaan door verschillende soorten nikkelijzer-mineralen kamaciet en taeniet.

Nikkelijzer is een materiaal dat in ons zonnestelsel veel voorkomt, bijvoorbeeld in planetoïden en meteorieten, maar ook in de kern van terrestrische planeten.

Het is hoofdzakelijk ijzer met een bijmenging van andere metalen, waarbij nikkel het meest voorkomt. Het percentage nikkel varieert tussen 8 en 13%.

Nikkelijzer was de eerste substantie die uitkristalliseerde toen, bij de vorming van het zonnestelsel, de accretieschijf rondom de Zon begon af te koelen. Bij ca. 1500 graden Celsius begonnen zich korrels nikkelijzer te vormen. Pas toen het materiaal van de schijf tot niet ver boven de 1000 graden was afgekoeld, begonnen zich ook vaste deeltjes van silicaten te vormen, terwijl ijsdeeltjes zich pas begonnen te vormen toen de temperatuur onder de nul graden Celsius daalde.

Dit verklaart de uiteenlopende samenstelling van de verschillende planeten, waarbij bijvoorbeeld Mercurius een buitenproportioneel hoog aandeel aan (nikkel)ijzer heeft. Ook de aardkern bestaat uit nikkelijzer.

Het in meteorieten die aan het aardoppervlak gevonden zijn aangetroffen nikkelijzer wordt als mineraal ook wel aangeduid met de naam kamaciet. Dit mineraal heeft een metaalachtige glans, is grijs van kleur, heeft een dichtheid van ongeveer 8 gram per cm³ en een hardheid van 4 op de hardheidsschaal van Mohs. Een ander nikkelijzer-mineraal dat in meteorieten voorkomt is taeniet.