Nikko Toshogu
|
|
|
|
|
|
Nikkō Tōshō-gū (日光東照宮) is een shintoschrijn in de stad Nikko, waarin Tokugawa Ieyasu, de stichter van het Tokugawa-shogunaat wordt vereerd.
[bewerken] Geschiedenis
Toshogu is het mausoleum voor de in 1616 overleden shogun Tokugawa Ieyasu, waaraan 15.000 van Japans beste vakmannen en kunstenaars gedurende meerdere jaren hebben gewerkt. In het complex werd 500 kg goud en 370 kg zilver verwerkt. Het is één van de fraaiste voorbeelden van religieuze bouwkunst en combineert zowel Japanse schrijn- als tempelarchitectuur. Vooral de overvloed aan houtsculpturen is overweldigend.
Na het overlijden in 1616 van Tokugawa Ieyasu, de stichter van het Tokugawa-shogunaat, wordt besloten om in Nikko een schrijn te zijner nagedachtenis te bouwen. De kleinzoon van Tokugawa Ieyasu, Tokugawa Iemitsu voltooit de schrijn uiteindelijk na ongeveer 20 jaar.
[bewerken] Indeling van de schrijn
Langs een aan één paal opgehangen pagode van vijf verdiepingen, kom je door de Omotemon (mon=poort) binnen in Toshogu. Aan beide zijden van de inkompoort staan twee figuren van buddha, zoals steeds aan de ingang van een tempel of schrijn, met een bijzonder boze uitdrukking op hun gelaat, dit om boze geesten af te schrikken.
Meteen zie je recht voor je de drie heilige opslagplaatsen, Sanjinko. Op de voorgevel van de bovenste opslagplaats staat de opmerkelijke houtsnede van Kano Tanyu die olifanten voorstelt, gemaakt door een kunstenaar die waarschijnlijk nooit voordien een echte olifant had gezien.
Over de Sanjinko ligt de Shinkyu-sha, Stal van de Heilige Schimmel, waar een paard waakt over één van de meest gekende beelhouwwerkjes uit het werelderfgoed: het trio aapjes, Horen, zien en zwijgen. Het beeldje is één uit een reeks van acht, vijf op de voorzijde van het gebouw, drie op de zijkant die allemaal richtlijnen uitbeelden om in ideale omstandigheden, harmonisch te kunnen leven. Zo betekent het beeldje met de drie apen dat kinderen nooit kwaad zouden mogen spreken, zien of horen, om zo enkel te kunnen leren wat goed is.
Dan wacht de Yomeimon, de inkompoort naar het hoofdgebouw van Toshugo, het binnenste schrijn. Deze poort is het pronkstuk van het hele complex. Honderden figuurtjes in 22 groepen, vooral uit Chinese sagen of Sennin, sieren de poort in talloze verschillende reliëfs, kleurrijk en piekfijn afgewerkt met bladgoud. De angst dat de graad van perfectie die men hier had bereikt, de goden jaloers zou maken, heeft ervoor gezorgd dat de schrijnwerkers een aantal opzettelijke "fouten" hebben gemaakt bij de constructie van de poort. Zo staat één van de hoekpeilers ondersteboven. Indrukwekkend is ook de muur omheen de centrale gebouwen. Die is versierd met Kairo, houtsnijwerk dat dieren, bloemen, watervallen en wolken voorstelt.
De Gokuroka is een lange gang, die werd gebruikt om offeranden tot in de Honden te brengen, het heilige der heiligen van Toshogu. Op de achterzijde van één van de dakgebinten kijkt de Nemuri Neko, de slapende kat, u in de nek. Tijdig omkijken is de boodschap. Dit meesterwerk is een begrip in de Japanse kunstgeschiedenis.
Op weg naar de begraafplaats van Tokugawa Ieyasu, de grondlegger van Japan, leidt een steile bergweg ons naar een cederbos, door de Sakashitamon. De shogun gebruikte deze poort wanneer hij hier naartoe kwam om te bidden. Het kleine poortje is één van oudste delen van het complex, gebouwd in 1617.
Na een stevige klimpartij arriveer je hoog boven de schrijn, op de berg, bij de laatste rustplaats van de shogun, wiens as er wordt bewaard in een enorme bronzen urn.
