Nippon Steel
| Nippon Steel Corporation | ||||
| Het hoofdkantoor in Tokio | ||||
| Oprichting | 1970 | |||
| Sleutelfiguren | Akio Mimura | |||
| Hoofdkantoor | Tokio |
|||
| Werknemers | 17.733 (2007)[1] | |||
| Producten | - Staal - Scheikundige stoffen |
|||
| Industrie | Staal | |||
| Omzet | ||||
| Winst | ||||
| Website | www0.nsc.co.jp | |||
|
||||
Nippon Steel (Japans: 新日本製鐵株式會社, Shin Nippon Seitetsu Kabushiki-gaisha) is een groot Japans staalbedrijf. Qua productievolume is het het tweede grootste staalbedrijf ter wereld. Wel is Nippon Steel het meest winstgevende staalbedrijf ter wereld. Verder stond het staalbedrijf in 2007 op de 171ste plaats in de Fortune Global 500 die bedrijven rangschikt naar hun omzet.
Geschiedenis[bewerken]
De geschiedenis van Nippon Steel gaat terug tot het begin van de 20ste eeuw. Japan had toen grote hoeveelheden staal nodig om te moderniseren. In 1901 begon het overheidsbedrijf Yawata Works met de productie ervan [3]. In 1909 werd ook Wanishi Iron Works opgericht. Die fuseerde in 1934 met de staalafdelingen van vier grote bedrijven tot Japan Iron & Steel Company. In 1950 werd dat bedrijf stopgezet en werden Yawata Iron & Steel Company en Juji Iron & Steel Company opgestart. De twee fuseerden in 1970 tot Nippon Steel. Een jaar later werd met Fuji Sanki Pipe & Tube Company al een eerste overname gedaan. In 1974 werd een ingenieursafdeling gestart, in 1984 de divisie Nieuwe Materialen en in 1986 een elektronicaafdeling. In 1993 begon de divisie Halfgeleiders, in 1995 Elektriciteit, in 1997 Wafers en in 2000 Aardgas en Afvalverwerking. Tot diversificatie was beslist toen het bedrijf in de jaren 1980 in slechte papieren zat. De vraag naar staal was sterk gedaald en er werden hoogovens gesloten. In 1993 schreef Nippon Steel opnieuw rode cijfers na enkele jaren winstgevend te zijn geweest. Na kostenbesparingen was het bedrijf er in 1995 opnieuw bovenop. Tot eind jaren 1990 en de eerste jaren van de 21ste eeuw die opnieuw moeilijk waren. De laatste jaren waren opnieuw sterk winstgevend door de sterke vraag naar staal vanuit onder meer China.
Zie ook[bewerken]
Externe links[bewerken]
| Bronnen, noten en/of referenties |