Normandy American Cemetery and Memorial

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Normandy American Cemetery and Memorial
Zicht op de begraafplaats
Zicht op de begraafplaats
Voor gesneuvelde Amerikaanse soldaten tijdens de Slag om Normandië, Tweede Wereldoorlog
Bouwjaar 1944
Inhuldiging 1956
Locatie Colleville-sur-Mer, Frankrijk
Totaal aantal slachtoffers 9.386 (1 WO1, 9.385 WO2)
Ongeïdentificeerde slachtoffers 307
Verantwoordelijke American Battle Monuments Commission
Ontwerper Harbeson, Hough, Livingston, Larson, Donald De Lue, Markley Stevenson

De Normandy American Cemetery and Memorial is een Amerikaanse militaire begraafplaats en monument ter nagedachtenis aan de overleden Amerikaanse soldaten ten tijde van de Slag om Normandië, Tweede Wereldoorlog. De begraafplaats ligt in het dorp Colleville-sur-Mer, Calvados, Frankrijk. Alhoewel de begraafplaats iets meer dan 35000 m² groter is dan de grootste Britse begraafplaats op het Europese vasteland, namelijk Tyne Cot Cemetery (Eerste Wereldoorlog), telt de begraafplaats iets meer dan 2500 lichamen minder. Op de begraafplaats liggen 9.386 Amerikaanse soldaten begraven waarvan één soldaat uit de Eerste Wereldoorlog. Er zijn 307 ongeïdentificeerde mensen begraven. De Normandy American Cemetery and Memorial wordt beheerd door de American Battle Monuments Commission.

Geschiedenis[bewerken]

Op 8 juni 1944 stichtte het Amerikaanse 1e leger de eerste tijdelijke begraafplaats in St. Laurent. Dit was de eerste Amerikaanse begraafplaats op Europese bodem ten tijde van de Tweede Wereldoorlog. Na de oorlog werd de huidige begraafplaats gevestigd op een korte afstand van de originele plaats. Frankrijk heeft het stuk land waar de begraafplaats zich bevindt, toegekend aan de Verenigde Staten. Tot op de dag van vandaag is dit stuk Frans grondgebied in leengebruik bij de Amerikaanse overheid.

De begraafplaats[bewerken]

Algemene opzet[bewerken]

De grootte van de begraafplaats is ongeveer zeventig hectare. De begraafplaats is rechthoekig van vorm en de hoofdpaden liggen in de vorm van een Latijns kruis. Binnen, dicht bij het bezoekerscentrum, is een half cirkelvormig gedenkteken met een herdenkingstuin te vinden en een muur met vermisten aan de achterkant, hetgeen het grootste deel van de oostkant van de begraafplaats beslaat.

Aan de westkant overziet men vanaf het gedenkteken een grote reflecterende vijver, twee vlaggenstokken waaraan de Amerikaanse vlag wappert, de grafstenen en de kapel.

Het gedenkteken[bewerken]

Het gedenkteken omvat een half cirkelvormige zuilengalerij wederzijds begrensd door een overkapping met landkaarten en een groot bronzen beeld in het midden. De overkapping en zuilengalerij zijn gemaakt van kalksteen uit het Franse Côte-d'Or gebied. De voetstukken en treden zijn gemaakt van graniet, afkomstig uit Bretagne.

Centraal in de open boog van het gedenkteken, ogend naar de grafstenen, staat een zeven meter hoog bronzen beeld. Dit beeld moet de "Spirit van de Amerikaanse jeugd oprijzend uit de golven" voorstellen. Op het fundament, direct achter het beeld zijn twee gebogen tuinpercelen. Op de binnenmuren van de overkapping zijn kaarten, versierd met gekleurd glazuur, in steen gegraveerd. Deze kaarten zijn getiteld: "De landingen op de Normandische kusten en de ontwikkelingen van het bruggenhoofd"; "Luchtoperaties boven Normandië maart - augustus 1944"; " De amfibische landingsoperaties 6 juni 1944; "Militaire operaties in West-Europa, 6 juni 1944 - 8 mei 1945".

In de rechthoekige nissen in de muren ten oosten en westen van de overkapping staat een grote bronzen urn waarop twee verschillende afbeeldingen in groot reliëf zijn gegraveerd. Hoewel de voorstellingen in beide overkappingen gelijk zijn, zijn de voorstellingen qua invalshoek verschillend.

De Kapel[bewerken]

De kapel

De Kapel, die ligt in het gedeelte waar de graven zijn, is uit Vaurion kalksteen gebouwd. Bij het binnengaan van de kapel valt direct het altaar op van zwart en goud Pyrenees "Grand Antique" marmer en de inscriptie op de voorkant "I GIVE UNTO THEM ETERNAL LIFE AND THEY SHALL NEVER PERISH" (ik geef hen eeuwig leven en zij zullen nooit omkomen). Achter het altaar wordt een groot raam met een doorschijnende amberkleurige bovenlaag door zacht geel licht verlicht.

Het kleurrijke mozaïekplafond symboliseert de Verenigde Staten dat haar zonen zegent op het moment dat zij scheeps- en vliegsgewijs ten strijde trekken voor de vrijheid en een dankbaar Frankrijk dat een lauwerkrans legt bij de gesneuvelde Amerikanen die hun leven hebben gegeven voor de bevrijding van het onderdrukte Europa.

De tuin van de vermisten[bewerken]

Overzicht van de begraafplaats.

De tuin van de vermisten bevindt zich achter het gedenkteken. De halve cirkelvormige muur bevat, gegraveerd op stenen tafels, de namen en bijzonderheden van de 1557 vermisten in de regio die hun leven hebben gegeven in dienst van hun land, maar waarvan de stoffelijke resten niet zijn gevonden of positief geïdentificeerd zijn. Een sterretje markeert degene die naderhand teruggevonden zijn. Onder hen is een tweeling. De gesneuvelden kwamen uit 49 van de 50 Amerikaanse Staten, District of Columbia en Guam.

De graven[bewerken]

Het gebied van de graven bevat tien percelen, vijf aan iedere kant van de hoofdmuur. Hier zijn de stoffelijke resten van 9386 mannen en vrouwen begraven. 307 van hen zijn “onbekend” (waarvan de overblijfselen niet geïdentificeerd konden worden), 3 met de Medal of Honor” gedecoreerden en vier vrouwen. Een Davidster siert de graven van degene die het Joodse geloof beleden en een Latijns kruis voor alle anderen.

De omheining[bewerken]

De begraafplaats wordt aan de oost-, zuid- en westzijde begrensd door grote hoeveelheden Oostenrijkse dennenbomen waartussen laurierstruiken, cipressen en steeneiken zijn gepland. De grasvelden in de tuin van de vermisten worden met een rand omgeven door primulabedden. Europese iepen groeien op de grasvelden.

De architecten[bewerken]

Overzicht van de begraafplaats.

De architecten van deze begraafplaats zijn Harbeson, Hough, Livingston & Larson uit Philadelphia, Pennsylvania. De bronzen urnen alsook het bronzen beeld zijn het werk van Donald De Lue uit Leonardo, New Jersey. De landschapsarchitect is Markley Stevenson, eveneens uit Philadelphia. De aanleg van de begraafplaats en de bouw van het gedenkteken werden in 1956 voltooid en de inwijdingsceremonie werd op 18 juli van hetzelfde jaar gehouden.

Bezoekers[bewerken]

De begraafplaats is dagelijks geopend tussen 9:00 - 17:00. Op slechts twee dagen in het jaar, 25 december en 1 januari, is de begraafplaats gesloten voor publiek bezoek. Wanneer de begraafplaats voor het publiek is geopend, is er een personeelslid aanwezig in het bezoekersgebouw, die vragen kan beantwoorden en uitleg verschaffen over de graven en het monument.

In het bewaakte bezoekerscentrum/museum staan computers met touchscreen waarin men overledenen kan zoeken die op alle Amerikaanse kerkhoven begraven liggen. Ook worden er films afgespeeld en uitrustingsstukken tentoongesteld. Aan het einde van de rondgang komt men een uitbeelding tegen van een oorlogsgraf zoals het gebeurde aan het front.

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties