Northrop YF-17

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Northrop YF-17
Northrop YF-17 Cobra - in flight.jpg
Algemeen
Rol lucht-lucht gevechtsvliegtuig
Bemanning 1
Status
Eerste vlucht 9 juni 1974
Aantal gebouwd 2 prototypes
Gebruik -
Afmetingen
Lengte 17,0 m
Hoogte 5,0 m
Spanwijdte 10,5 m
Gewicht
Leeggewicht 7.800 kg
Max. gewicht 15.580 kg
Krachtbron
Motor(en) 2× General Electric YJ101-100 turbofans met naverbrander
Stuwkracht 2x 67 kN
Prestaties
Topsnelheid ±Mach 1,95
Vliegbereik 4810 km
Dienstplafond 15.000 m
Bewapening
Boordgeschut 1× M61 20 mm gatling gun
Portaal  Portaalicoon   Luchtvaart

De Northrop YF-17 was een prototype van een lichtgewicht gevechtsvliegtuig, ontworpen voor het Lightweight Fighter (LWF)-programma van de USAF. Voor dit programma werden in 1972 twee ontwerpen geselecteerd: dat van General Dynamics (de YF-16) en dat van Northrop (de YF-17). Northrop bouwde twee prototypes van de YF-17. Beide types werden door de USAF getest en begin 1975 kondigde deze aan, dat de YF-16 de winnaar was en als F-16 zou geproduceerd worden voor de USAF.

De tweemotorige YF-17 was ontworpen als gevechtsvliegtuig voor lucht-luchtgevechten, en was bewapend met een 20mm-kanon en twee AIM-9 Sidewinder lucht-luchtraketten aan de vleugeluiteinden. Het ontwerp was gebaseerd op de P-530 Cobra van Northrop en de YF-17 kreeg ook de bijnaam "Cobra".

Hoewel de YF-17 verloor van de F-16 in de LWF-competitie, werd het toestel door de US Navy geselecteerd voor haar VFAX-programma (Naval Fighter Attack Experimental). Dat zou uiteindelijk leiden tot de F/A-18 Hornet, waarvoor Northrop en McDonnell Douglas samenwerkten.