Notionele interestaftrek

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Notionele interestaftrek is een nieuw begrip uit de Belgische vennootschapsbelasting, waardoor vennootschappen een fictieve rente kunnen aftrekken van hun winst. Officieel heet de regeling eigenlijk 'aftrek voor risicokapitaal' en kan pas voor het eerst gebeuren vanaf 2006 (dit is aanslagjaar 2007).

De interest wordt berekend op het nettoactief, dat is het totaal actief min de schulden. Bovendien worden er nog negen andere componenten uit dit nettoactief weggelaten, zoals kapitaalsubsidies, herwaarderingsmeerwaarden en dergelijke, maar ook villa's van bedrijfsleiders, kunstwerken en sportwagens komen niet in aanmerking.

De interestvoet wordt bepaald door het gemiddelde te nemen van de 10-jarige OLO's (dit zijn Lineaire Obligaties) van de Belgische staat. Dit cijfer zal ten gepaste tijde gepubliceerd worden, en kan maximaal 6,5% bedragen. Voor KMO's + 0,5%

De notionele interestaftrek zal gebeuren in de aangifte van de vennootschapsbelasting nà de vierde bewerking, en zal bij onvoldoende winst maximum zeven jaar mogen worden overgedragen.

De doelstelling van de Belgische regering is vennootschappen te belonen die met eigen middelen hun kapitaalstructuur versterken. Immers, tot nog toe kon men enkel interest op schulden aftrekken van de winst; vanaf heden kan dit nu ook voor het gecorrigeerde eigen vermogen.

Vaak wordt gezegd en geschreven dat, in België, de op 14 december 2005 goedgekeurde wet betreffende de afschaffing van toondereffecten (en dus ook de dematerialisatie die daarmee gepaard gaat) een regeringsmaatregel is om het gat in de begroting door deze notionele interestaftrek in te dijken.

Ondernemingen die al een speciaal regime genieten komen niet in aanmerking voor de notionele interestaftrek.