Nultolerantiebeleid

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Een nultolerantiebeleid (Engels: zero-tolerance policy; in Nederland meestal zerotolerancebeleid genoemd) is een beleid waarbij zelfs het kleinste vergrijp (hard) bestraft wordt.

Men bedoelt hier met name overheidsbeleid mee, waarbij zonder pardon hard wordt opgetreden tegen zelfs de kleinste uiting van criminaliteit en overlast. Volgens de theorie hierachter dient men iedere overtreding hard te bestrijden en geen enkele afwijking van de wet toe te staan. Voorbeelden van nultolerantiebeleid zijn het politiebeleid dat Rudolph Giuliani als burgemeester van New York voerde om de overlast en verpaupering terug te dringen en het beleid van Singapore, waar zelfs het op de grond spugen van kauwgom beboet wordt.

Nederland en Vlaanderen[bewerken]

Ook in Nederland en Vlaanderen wenst de overheid op bepaalde terreinen een nultolerantiebeleid te voeren.

Voorbeelden van nultolerantiebeleid in Nederland:

  • Het beleid van sommige scholen tegen pesten.
  • Het verbod op het openbaar nuttigen van alcohol: hierop staat een boete van € 85.
  • Het boete-beleid van de Nederlandse Spoorwegen; € 35 boete voor iedereen die zonder geldig vervoersbewijs reist.
  • Wie zijn kliko (afvalcontainer) een dag te vroeg buiten zet krijgt in sommige gemeenten een fikse bekeuring.
  • Ook ten aanzien van snelheidsovertredingen en (fout)parkeren lijkt de Nederlandse overheid vaak een nultolerantiebeleid na te streven.

In Vlaanderen hanteert de politie van de steden Mechelen en Lokeren een nultolerantiebeleid.

Zie ook[bewerken]