Numa Marcius

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Numa Marcius, zoon van Marcus, was de eerste pontifex maximus van Rome.

Hij vergezelde koning Numa naar Rome.[1] Hij stond hem in zijn godsdienstige hervormingen als raadsman terzijde.

Na diens dood benam hij zichzelf het leven.[2]

Noten[bewerken]

  1. Plutarchus, Numa 5.
  2. Plutarchus, Numa 21, Livius, I 20.

Referentie[bewerken]

  • art. Marcia gens (1), in F. Lübker - trad. ed. J.D. Van Hoëvell, Classisch Woordenboek van Kunsten en Wetenschappen, Rotterdam, 1857, p. 579.