Numidië

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Numidië

Kaart van hoe Numidië eruit moet hebben gezien ten tijde van de Romeinen (Heinrich Kiepert, Atlas Antiquus, 1869)

Numidië of Numidia was in de oudheid ongeveer het gebied dat tegenwoordig het huidige Tunesië en een deel van Algerije is. De Numidiërs kunnen worden beschouwd als voorvaderen van de Berbers.

In de 3e eeuw v. Chr. werd het beheerst door verschillende semi-nomadische Berberstammen, die door de Romeinen werden onderverdeelde en aangeduid als de Massylen (of Massyli; naar Ilès, de overgrootvader van Massinissa) en de Massaessylen (of Masaesyli). De Massylen woonden in het oostelijk deel en werden in die tijd geleid door Massinissa. De Massaessylen bewoonden het westelijk deel, daar waar nu de steden Algiers, Oran en Sétif liggen en hadden Syphax toen als leider. De Berbers waren bondgenoten van Carthago, die hen inzette als ruiters.

Numidië kende zijn gouden tijden in de periode van Massinissa, die de diverse stammen verenigde tot een rijk. Numidiërs vochten onder leiding van Massinissa aanvankelijk als bondgenoot van Carthago in de Tweede Punische Oorlog tegen Rome en haar bondgenoten. In de Slag bij Zama Regia, de laatste slag van die oorlog, vochten zij met de Romeinen tegen de Carthagers, die onder bevel van Hannibal Barkas stonden. Dit overlopen van bondgenoten (zoals Numidiërs, Iberiërs en Galliërs) tussen rivaliserende grote mogendheden was destijds niet ongebruikelijk.

De aanleiding voor de Derde Punische Oorlog was dat de Carthagers zich teveel verdedigden tegen toen anti-Carthaagse Numidiërs. Carthago werd toen belegerd, na drie jaar ingenomen en in 146 v.Chr. geheel verwoest. De Numidische koning Jugurtha verloor een oorlog tegen Rome na een bloedige opstand. Na deze opstand werd het gebied in 105 v.Chr. een Romeinse vazalstaat. In 46 v.Chr. werd het officieel deel van het Romeinse Rijk.

Provincies van het Romeinse Rijk (in 120 n. Chr.)