Numina

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De Romeinse godsdienst kent zogenaamde antropomorfe goden. Oorspronkelijk echter waren hun goden zogenaamde numina. Dat houdt in dat ze geen menselijke gestalte hadden en gezien werden als machten. Veel van die machten waren verbonden met het huis, bijvoorbeeld Vesta, de numen van het haardvuur of Penates, machten die het voortbestaan van het huis verzekerden en later ook vereerd werden als beschermer van de hele stad.

De Romeinse godsdienst kende dan ook geen mythen. Toen de Romeinen na verloop van tijd in contact kwamen met de Grieken leerden ze hun goden en godenverhalen kennen. Onder invloed van de Grieken werden de Romeinse goddelijke machten 'echte' goden.

Het concept is vergelijkbaar met de drijfkrachten die in de Egyptische mythologie als neteru werden aangeduid. Zowel aan godheden als aan entiteiten tot op het laagste niveau werd een zeker sacraal karakter toegeschreven dat met dezelfde benaming werd weergegeven (ref. E.A. Wallis Budge: The Gods of the Egyptions, vol. I, p. 5).