Nuraghe

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Nuraghi (enkelvoud: nuraghe) zijn torens die in de bronstijd in Sardinië werden gebouwd. Ze behoren nu tot het belangrijkste archeologisch erfgoed van het eiland. Men schat dat er meer dan 6500 gebouwd zijn. De nuraghi zijn bijzonder aangezien ze gemaakt zijn van blokken steen die droog op elkaar gestapeld werden en de torens een hoogte konden bereiken van wel 19 meter.

Nuraghi zijn er in verschillende grootte en soorten. De enkelvoudige torens zijn breder aan de onderkant en lopen smaller toe, met een iets overhangend platform. Ze konden dienen als toevluchtsplaats voor de Proto-Sarden in geval van nood. Soms was er rond een nuraghe een dorp. Soms stonden diverse nuraghi bij elkaar of ontstonden er complexe nuraghi gebouwd van meerdere torens. Met name in centraal Sardinië staan nog veel nuraghi en nuraghe-dorpen zoals ook in een immense grot in de bergen bekend als Tiscali

De bewoners van Sardinië ten tijde van de nuraghe noemt men wel het nuraghevolk. Het waren veeleer stammen met een leider (chiefdoms) die ook onderling vaak in oorlogen verwikkeld waren.

De meest bekende nog te bezichtigen nuraghi zijn die van Su Nuraxi (op de werelderfgoedlijst van de UNESCO), de Nuraghe Losa bij Abbasanta, Sa Corona Arrubiu, Santu Antine te Torralba, Palmavera bij Alghero.

Zie ook[bewerken]

Bibliografie[bewerken]

  • Lilliu, G. 1982, La Civiltà Nuragica, Sassari
  • Webster, G.S. 1996, A Prehistory of Sardinia 2300-500BC , Sheffield

Externe links[bewerken]