ODESSA

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

ODESSA, voluit in het Duits: Organisation der ehemaligen SS-Angehörigen (vertaling: 'Organisatie van voormalige SS-leden'), was een netwerk van nazi-voortvluchtigen dat rond het eind van de Tweede Wereldoorlog werd opgezet door een groep SS-officieren.

Volgens Simon Wiesenthal werd ODESSA in 1946 opgezet. De organisatie zou banden hebben met Argentinië, Egypte, Duitsland, Italië, Zwitserland en het Vaticaan. Ze opereerde vanuit Buenos Aires en hielp Adolf Eichmann, Josef Mengele, Erich Priebke en veel andere oorlogsmisdadigers om een schuilplaats te vinden in Latijns-Amerika en het Midden-Oosten.

Andere bronnen, zoals veel interviews met voormalige SS'ers door de ZDF, suggereren dat ODESSA nooit de ene wereldwijde geheime organisatie was die Wiesenthal beschreef, maar dat er diverse organisaties waren, zowel openlijk als geheim, waaronder de CIA en een aantal Latijns-Amerikaanse regeringen, die ex-SS'ers te hulp waren.

De speculaties werd nieuw leven ingeblazen toen namens ODESSA de verantwoordelijkheid werd geclaimd voor de autobom op 9 juli 1979 in Frankrijk gericht op de antinazi-activisten Serge en Beate Klarsfeld.

Volgens Paul Manning in zijn boek Martin Bormann: Nazi in Exile vonden uiteindelijk meer dan 10.000 voormalige Duitse militairen de weg naar Zuid-Amerika langs de vluchtroutes ODESSA en Deutsche Hilfsverein.

[bewerken] Citaat

  • "We wisten wat we deden. Het was absoluut noodzakelijk dat we gebruik maakten van elke klootzak zolang hij een anti-communist was". — Harry Rositzke, CIA-Ruslandexpert (vertaald uit het artikel van zdf.de: Mythos Odessa: Wahrheit oder Legende? — zie de externe links)

[bewerken] Externe links

[bewerken] Bronnen, noten en/of referenties

Bronnen, noten en/of referenties:

Persoonlijke instellingen
Naamruimten
Varianten
Handelingen
Navigatie
Informatie
Hulpmiddelen
Afdrukken/exporteren
In andere talen