Object (taalkunde)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Object is in de grammatica een verzamelnaam voor de zaak in een zin waarop de door het werkwoord uitgevoerde handeling direct of indirect betrekking heeft. Men onderscheidt dus twee soorten objecten:

Het direct object is gelijk te stellen aan het lijdend voorwerp en wordt vaak aangeduid met de naamval accusatief.

Het indirect object wordt vaak gelijkgesteld aan het meewerkend voorwerp, maar kan ook een van de volgende zinsdelen zijn:

In flecterende Indo-Europese talen wordt het indirect object gewoonlijk gemarkeerd met een datiefuitgang.

Zie ook[bewerken]