Oceanische lithosfeer

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Doorsnede van de aardkorst: 1 - continentale lithosfeer; 2 - oceanische lithosfeer met oceaan erboven; 3 - asthenosfeer.

Oceanische lithosfeer is het type lithosfeer dat onder de diepe delen van de oceanen voorkomt. Het andere type lithosfeer is continentale lithosfeer. Een tektonische plaat kan zowel continentale als oceanische lithosfeer bevatten.

Oceanische lithosfeer is dunner (gemiddeld ± 10 km dik) en heeft een hogere dichtheid dan continentale lithosfeer.

Volgens de theorie van de platentektoniek ontstaat oceanische lithosfeer door zogenaamde oceanische spreiding bij de mid-oceanische ruggen, waarbij het groeit uit omhoogkomende mafische magma. Oceanische lithosfeer zal door langzame afkoeling een steeds hogere dichtheid krijgen naarmate het ouder wordt (het krimpt in). Na enige tijd van afkoelen (zo rond de 40 Ma) is het zwaarder dan de onderliggende asthenosfeer. Daardoor zal het gemakkelijk subduceren als het bij een subductiezone aankomt.

Dit heeft als gevolg dat oceanische lithosfeer ouder dan 180 Ma nauwelijks gevonden wordt onder de oceanen. Oudere oceanische lithosfeer wordt wel soms in gebergtes gevonden in tektonische fragmenten (zogenaamde ofiolieten), maar vaak zijn die gemetamorfoseerd zodat de oorspronkelijke gesteentesamenstelling verloren is gegaan.

Zie ook[bewerken]