Ochratoxine A

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Ochratoxine A
Structuurformule en molecuulmodel
Structuurformule van ochratoxine A
Structuurformule van ochratoxine A
Algemeen
Molecuulformule
     (uitleg)
C20H18ClNO6
IUPAC-naam N-(((3R)-5-chloor-8-hydroxy-3-methyl-1-oxo- 7-isochromanyl)carbonyl)-3-fenylalanine
Andere namen OTA
Molmassa 403,81302 g/mol
SMILES
CC1CC2=C(C=C(C(=C2C(=O)O1)O)C(=O)NC(CC3=CC=CC=C3)C(=O)O)Cl
InChI
1S/C20H18ClNO6/c1-10-7-12-14(21)9-13(17(23)16(12)20(27)28-10)18(24)22-15(19(25)26)8-11-5-3-2-4-6-11/h2-6,9-10,15,23H,7-8H2,1H3,(H,22,24)(H,25,26)/t10-,15+/m1/s1
CAS-nummer 303-47-9
EG-nummer 206-143-7
PubChem 442530
Waarschuwingen en veiligheidsmaatregelen
Toxisch Schadelijk voor de gezondheid
Gevaar
H-zinnen H300 - H351 - H413
EUH-zinnen geen
P-zinnen P264 - P281 - P301+P310
Fysische eigenschappen
Aggregatietoestand vast
Smeltpunt 168–173 °C
Goed oplosbaar in water
Slecht oplosbaar in chloroform, DMSO, ethanol
Waar mogelijk zijn SI-eenheden gebruikt. Tenzij anders vermeld zijn standaardomstandigheden gebruikt (298,15 K of 25 °C, 1 bar).
Portaal  Portaalicoon   Scheikunde

Ochratoxine A (afgekort tot OTA of OA) behoort tot de ochratoxines, een groep van structureel verwante mycotoxines. Het wordt door meerdere schimmels van de geslachten Penicillium en Aspergillus geproduceerd.

Voorkomen[bewerken]

Ochratoxine A komt overal ter wereld in natuurlijke vorm voor in plantaardige producten zoals granen, koffiebonen, bonen, gedroogd fruit, wijn, bier, grapefruitsap en ook in zoethoutwortel en daarmee mogelijk ook in drop. Het toxine komt ook voor in nieren, lever en bloed van zoogdieren wanneer zij ochratoxine A-bevattend voedsel eten. Vooral varkens zijn gevoelig voor dit mycotoxine. Uit onderzoek is gebleken dat levensmiddelen dikwijls verontreinigd zijn.

Toxicologie en veiligheid[bewerken]

Ochratoxine A veroorzaakt nierziekten, kanker en teratogene afwijkingen (geboorteafwijkingen) in proefdieren. Het verzwakt de immunologische afweer en is mogelijk ook neurotoxisch.

Bij de mens veroorzaakt het toxine nieraandoeningen (Balkan Endemic Nephropathy) en tumoren aan de urinewegen. Op basis van deze eigenschappen en dierexperimenteel onderzoek stelde het Wetenschappelijk Comité voor de Voeding van de Europese Commissie in 1994 een maximale blootstelling aan ochratoxine A van minder dan 5 ng/kg lichaamsgewicht per dag.

Externe links[bewerken]