Ocker Repelaer van Driel

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Jhr. Mr. Ocker Repelaer van Driel (Dordrecht, 17 oktober 1759's-Gravenhage, 26 oktober 1832) was een Dordtse orangistische regent die onder Lodewijk Napoleon en Willem I regeringsposten bekleedde. Hij was een telg van een voorname familie. Hij trad in 1787 toe tot de vroedschap, en verloor deze positie bij de Bataafse omwenteling van 1795.

Vlak hiervoor was hij in januari 1795 buitengewoon gezant in Parijs geweest belast met de onderhandelingen met de Fransen (samen met met Gerard Brantsen)

Nog datzelfde jaar werd hij gearresteerd op beschuldiging van landverraad, omdat hij was betrapt op correspondentie met de uitgeweken stadhouder. Het aanvankelijk uitgesproken doodvonnis werd uiteindelijk omgezet in gevangenisstraf, en na zes jaar kwam hij op vrije voeten. Vanaf 1803 bekleedde hij weer openbare functies, maar tijdens de inlijving bij Frankrijk was hij ambteloos.

Als minister van onderwijs wist hij diverse verbeteringen door te voeren. In 1819 was hij gedurende een half jaar minister van Waterstaat a.i.

Van 1823 tot aan de Belgische onafhankelijkheid in 1830 was Repelaer van Driel de eerste gouverneur van de Algemeene Nederlandsche Maatschappij ter Begunstiging van de Volksvlijt.

Bronnen, noten en/of referenties
  • De informatie op deze pagina, of een eerdere versie daarvan, is geheel of gedeeltelijk afkomstig van www.parlement.com. Overname is toegestaan met bronvermelding.
Voorganger:
J.H. van der Palm
Minister van Onderwijs, Kunsten en Wetenschappen
1815-1818
Opvolger:
A.R. Falck
Voorganger:
Karel-Jozef d'Ursel
Minister van Waterstaat (a.i.)
1819
Opvolger:
Patrice de Coninck